Farklı isimler tanımak, farklı kitaplar okumak çok hoşuma gidiyor, en azından aynı tarzlar için durup dinleniyor insan. Dr. Nilüfer' in kaleminden çıkan yoğun bakıma dair mektuplar var içerisinde.
Dr. Nilüfer'in de kendi hayatı içerisinde mücadelesi var. Yanlış hatırlamıyorsam göğüs kanseriydi. Yoğun bakım hemşireleri tarafından kaleme alınan mektuplar hem bir hayata dönüş, hem de kayıp hikâyeleri okuyacaksınız. Yoğun bakımın adı soğuk ve tedirgin edici. Anneannem ve dedemi yoğun bakım sürecinde kaybetmiş biri olarak çok iyi duygularım yok o soğuk odaya dair.
Kitabın içerisindeki mucize dönüşler, yas sürecini başlatacak kayıpları okurken Dr. Nilüfer ve ekip arkadaşlarının samimiyeti, desteklerinin yanı sıra bana çok fazla kendilerini övmüşler hissi uyandırdı. Öte yandan kendi hastalık sürecini okurken şifa diledim, düşündüm ki mektuplar ve doktorun hikâyesi tam bir metin hissi verseydi çok iyi olurdu. Ya hikâyelere yer ver ya da kendi yaşamına. Sözün kısası bir eksiklik vardı anlatımda.
Kusur Sandığımız Şeyler Belki de En Büyük GücümüzdürDuygu ve Düşünce
Bazen çocuklarımıza sabahları kıyafet giydirmek bile upuzun bir mücadeleye dönüşebiliyor, değil mi? Ama minik bir ahtapot olduğunuzu ve her sabah sekiz kollu bir kazak giymek, sekiz ayrı eldiven takmak zorunda olduğunuzu hayal edin!
Sara Şahinkanat’ın naif diliyle hayat bulan Yavru Ahtapot Olmak Çok Zor, minik Nino’nun kendi bedeninden ve ahtapot olmanın getirdiği karmaşadan sıkılma hikayesini anlatıyor. O, denizlerin pürüzsüzce süzülen diğer canlılarına özenirken, aslında sahip olduğu sekiz kolun ne kadar büyük bir mucize ve başkalarına şifa veren bir güç olduğunun henüz farkında değil.
Çocuklarınızın "Ben neden arkadaşım gibi değilim?", "Neden benim bu özelliğim var?" diye sorduğu o büyüme sancılarında, kendi benzersizliğini fark etmesini ve kendini olduğu gibi sarıp sarmalamasını sağlıyor.
Biz ebeveynler içinse satır araları muazzam bir ayna: Hayatın koşturmacasında bazen biz de sırtımızdaki sorumlulukların ağırlığından, "her şeye yetişmeye çalışan o sekiz kolumuzdan" yorulmuyor muyuz? Kendimizi başkalarının kusursuz görünen hayatlarıyla kıyaslarken bulmuyor muyuz? Nino bize, taşıdığımız tüm o yüklerin ve bizi biz yapan özelliklerin aslında hayatın içinde ne kadar değerli bağlar kurduğunu fısıldıyor. Kendimizi eksikliklerimizle, fazlalıklarımızla kabul etmenin şifasını hatırlatıyor.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Helloooo
Bu ara karmaşık kitaplar okumaya son sürat devam ediyorum.
Bir bakmışsınız romcom, bir bakmışsınız bilim kurgu, sonra bir bakmışsınız polisiyelerin dibini sıyırmışım.
Aralarında piyangoyu tutturduklarımda var lâkin beğeniyle okuduğum bir elin parmak sayısını geçmiyor.
Değişiklik olsun diye hayatıma yeni polisiye yazarlar eklemek güzel bir fikir gibi gelmişti ve bu gazla ilk kez gördüğüm Jennifer Hunter (buram buram mahlas kokuyor) 'ın kitaplarını almış bulundum.
İncelediğimde yazarın sadece iki kitabı var o da elimdeki serisi Ryan Strickland serisi.
İlk kitap Kayıp Kurban. Aslında bence kitabı daha kaliteli ve tecrübeli biri yazasaymış efsane ötesi bir kurguya sahip olabilirmiş ama bu yazarın elinden acemice bişeyler çıkmış.
Anlatımı fazlasıyla bozuk, olay örgüsü basit, diyaloglar gülünç, gerçekçi olmayan sahnelerle yazar birşeyler yazmaya çalışmış.
Ortada vahşice işlenen onlarca cinayet var ve olayı katilin elinden kurtulan Olivia'nın sayesinde öğreniyoruz. İşte ondan da ne kadar öğrenebilirsek.
Ryan Strickland garip bir tip FBI ile çalışıyor olması mucize gibi (ben olsam bakkalda bile çalıştırmam) Yazar kendisini zeki gibi göstermeye çalışmış başaramamış (kızın mimiklerinden olayı çözmeye çalışması gibi) Adam resmen sessiz sinema oynar gibi olayı çözdü. Bu kısım polisiyeden çok fantastik kurgu gibiydi.
Kitaba bayılmadım ama gelin görün ki serinin ikinci kitabını da almış bulundım. Hemen ona da başlayıp bu yazara veda edeceğim.
Kitaplığımda durmasının hiçbir anlamı yok.
Öneri kısmında ise bildiğimiz yazarlardan şaşmayalım. Paramıza ve zamanımıza yazık olmasın.
Önermiyorum almayın OKUMAYIN ve OKUTMAYIN
KitapRüyasından Sevgilerle
Müebbet çocuk
Kimi huşu ile öper ruhundan
Kimi ise dost olur, yoldaş olur; hiç ummadığın yerde bulur seni.
Kitaptaki söz hoşuma gitti. Beklemediğin kişiden ve kişilerden gelen mucize.
Yine duygusal bir kalem, yaşanmış gerçek hayattan kesintiler.
Her ne olursa olsun, güçlü olmayı hedefleyen kadın, ne yaşarsa yaşasın çalışmaya çocuklarına bakmayı borç bilmiş.
Hayatla ve yaşadıklarına mücadele eden kadın sonunda ona anne baba olmak isteyen yeni iş yerinde güzel bir yaşam sunarlar. Çocuklarına gelecek hazırlarken bir yandan da huzuru bulmanın mutluluğu içinde.
Yazarı tebrik ederim. Keyif alarak okudum. Ve bir kez daha anladım, kadınlarımız güçlü oldukça her şeyin üstünden gelebilir..
Roman, hayatında büyük hayal kırıklıkları yaşayan bir kadının küçük bir kasabada yeni bir başlangıç yapmasını konu alır. Geçmişte yaptığı hatalar, kayıpları ve pişmanlıklarıyla yüzleşirken, beklenmedik dostluklar ve yeni fırsatlar hayatına girer.
Merkezdeki “mucize”, olağanüstü olaylar değil; insanların birbirlerinin hayatına dokunarak yaralarını iyileştirebilmesidir 
Küçük Mucizeler Dükkanı 
Debbie Macomber
Küçük Mucizeler Dükkanı Debbie Macomber
Benden de biraz. (:
"Her yaşam milyonlarca seçim ihtiva eder. Kimi büyük, kimi küçük. Fakat bir kararın yerine başka bir karar geçtiğinde,bütün sonuçlar da değişir. Dönüşü olmayan bir sapma gerçekleşir ve bu da başka sapmalara yol açar..."
Hayatta bazen başka seçimlerimiz olsaydı hangi noktada olacağımızı;tam da şu an nerede,neler yaşıyor olacağımızı düşünürüz.Ve genelde kötü bir gün geçirdiğimizde bu düşünceler zihnimize hücum eder.Hele ki birden fazla yol varken siz birini seçip kalanları ardınızda bırakmışken.Çoğu zaman o gitmediğiniz ya da gidemediğiniz yol olsaymış daha mutlu olurmuşsunuz gibi gelir.O yolda her şey mükemmel bir şekilde işliyor ve siz sadece bunun keydini çıkarıyormuşsunuz gibi hayal edilir.Fakat bu bir yanılsamadır.Olmayanın cazibesidir.Kitap bu cazibenin gerçeklikten uzak olduğunu vurguluyor.
Okurken akan,sıkmayan,çok derin olmayan ama insanı bir durup düşündüren,zamanın bir diliminde dediği "ya öyle olsaydı"lara daha farklı açıdan baktıran hoş bir kitap.
Ben konunun özünü kendimde tartınca şunu diyebilirim ki:Yaşadığım bu hayat için hep şükür dolu oldum.Şu an bambaşka bir yol,bambaşka bir hayatın içinde de olabilirdim ve bu yola çok yakın olduğum bir dönem oldu.O yolun değişmiş olması -şimdi düşündüğümde- olma ihtimali yüksek olan o hayatta olmayışım benim dünyamda,benim hayat yolumda,benim için tam bir mucize.
Olanda bir olmayanda bin hayır vardır,cümlesine öyle çok inanıyorum ki.Yaşadığım bu hayat için minnettarım.Hissettiğim bu huzur için,kıl payı kurtulmuşluğun verdiği mutluluk için minnettarım. 
Gece Yarısı Kütüphanesi
Gece Yarısı Kütüphanesi