Yazgıdan kaçış. “Tanrım, bizi bir mucize olarak burada sakla. Bizi herkesin gözünden uzakta, zamanın ve mekânın dışında bir yerlerde sakla.” Böyle şeyler geçti aklından.
Edebiyat bir mucize, kelimeler ise bir büyü...Alıntı
Benim için devasa genişlikteki bir mucizeler sarayı olan edebiyat, bu zavallı cahil için "yalan"dan başka bir şey değildi. Neler kaçırdığını ona anlatamazdım belli ki.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bir şeylerin yoluna girmesi için illaki bir mucize beklemek gerekmiyor ama hiçbir şey yapmadan beklemek de insanı yoruyor. Ben en çok beklerken yoruldum.
Kapıya bir acı bıraktılar.O gün bugündür kimse almaya gelmedi.
"Yemeğin tuzu az dediler, Helva yanmış dediler ama kimse bu acı kimin demedi.."
Hatıralarının içinde hüzünle dolaşmanın ne demek olduğunu bilenler beni nasılsa anlayacaktır.
Her hikaye bir parça acizlik ve bir parça mucize barındırır.
Hikayeleri değerli kılan da bu ikisinin aynı anda yaşanmasıdır.
Bize Avrupa kapılarını açmak istiyen kitap, bir mucize ile ayağa kalkıp dev adımlarile gitmedi. Emekleye emekleye yürüdü. Her şey, onun yürümesine mâni olurken, yine ayakta kaldı.
