Alıp Başımızı Sana Gelmek İstiyoruzAlıntı
“Sana gelmek
Sana gelmek orada kalmak istiyoruz
Çok unuttuk hatırlamak istiyoruz”
“Başımızın okşanmasını gözyaşımızın silinmesini kolumuza girilmesini istiyoruz
Yağmurunu ve meleklerini yeniden istiyoruz”
Çocukken istemezdik bunları. Annemiz ve babamız olduğu için mi? Onların yanında olmanın verdiği güven ve huzurdan, bize duydukları merhametten sebep mi? Onlar okşardı başımızı, siler göz yaşlarımızı yanlarından ayırmazdı bizi ya, ondan diyorum çocukken böyle düşünmezdik, onların varlığı yeterdi sanki. Ya da kendimizi mi kandırıyoruz, mesele çocuk olmak değil de günahlarla tanışmamış olmak mı? Sanırım öyle Allah’ım. Aslında biz çocukluktan sonra karıştık günahlara ve bu dünyanın “siyah”ına. Şimdi yanına gitmeye bir Sen lazımsın, bir de çocukluğuna döndürmeye gayret edeceğimiz kalbimiz. Öyle gelmek gerek: biraz çabalamak, kirini pasını almak, bir daha kirlenmeyeceğim diye söz vermek gerek. Evet sen defalarca affedersin ama, sözümüzü de tutmak gerek. Nasip et Allah’ım.
“Ne getirdin deme bize senden başka neyimiz varsa o bizim yokumuzdur”
“Beyim, bu heriflerin aleyhinde az bile yazıyorsunuz! Kendi keyiflerinden başka bir şey düşünmezler... Bunların içyüzle-rini asıl biz biliriz ama, söyleyemeyiz ki. Ekmek parasıyla bağlanmışız bir kere' diye dert yanıyorlar, fakat biraz sonra, masalardan birinin üzerinde bulduğum bir kâğıt parçasına, iş olsun diye bir şeyler karalayacak olsam:
Yazı yazmanız yasaktır beyim!' diye hemen üstüme atılıyorlardı.
Ben de, bu zavallıları dinledikçe, hallerine baktıkça, uğrunda savaştığım hakikatlere daha çok inanıyor, ahmaklığın, geriliğin ve namussuzluğun bir gün nasıl olsa yenileceğine daha çok güveniyordum. Yalnız, zayıf olmamak ve dövüşmekten yılmamak lazımdı."
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Doğurganlık işaretleri yüz karası, yok ediciler onurlandırıcı.
"Bilmelisiniz ki bu adam, asilzadelik sembolü olan ve üstünde erkeklik aleti biçimli bir madalya takılı kuşakla ödüllendirilmiştir, bu süs, soyluyu halktan ayıran işarettir."
Bana bu kadar zırva gelen bu çelişkiye gülmekten kendimi alamadığımı itiraf etmeliyim.
"Bu âdet bana biraz fazla olağandışı geldi" dedim ev sahibine, "zira bizim ülkemizde soyluluk işareti kılıç kuşanmaktır."
Ama o, hiç heyecanlanmaksızın: "Ah benim küçük adamım!" dedi, "sizin dünyanızın büyükleri, sadece bizleri yok etmek için hazırladıkları, neredeyse herkesi amansız düşman görürcesine, celladı temsil eden bir aleti teşhir etmek için çıldırıyorlar da, aksine, ona sahip olmasaydık, bizleri de yeryüzünde eksikliler arasında saydıracak bir organımızı, doğanın güçsüzlüklerinin yorulmaz tamircisini, her canlının Prometeus'unu, göz ardı ediyorlar. Zavallı ülke, doğurganlık işaretleri yüz karası, yok ediciler onurlandırıcılı sayılıyor. Üstelik de bu organa, sanki hayat vermekten daha şerefli başka bir şey varmış ama hayat almak en aşağılık sayılmazmış gibi, müstehcen yer adını takmışsınız!"
Dünyayı Tanrı yedi günde yaratmadı, bir göz açıp kapayıncaya kadarki sürede yarattı. O çakan sevgidir iște. Evreni sevgi yarattı, toprağı, gökyüzünü sevgi yarattı, onun içindir ki evren böylesine sonsuz, toprak bu kadar zengin, yaratıcı, gökyüzü böylesine ışık kaynağı. İnsanı sevgi yarattı, onun içindir ki insan bu kadar yaratıcı, böylesine güzel, diyordu Dursun Dede.
İnsan güzel olacak, diyordu Dursun Dede. İnsan her gün biraz daha sevgi dolu, biraz daha mutlu, biraz daha zulme karşı, kötülüklere karşı bilenerek doğacak, çünkü onu sevgi yarattı.
Arkasına dayanıp, derin bir nefes alarak, başını geriye bırakarak, tam bir tevekkül içinde gözlerini süzerek biraz sonra bir daha hatırlamayacağı hayallere daldı.
“Bir insanın ismi anlamına kavuşunca, ruhu da hayalet olmaktan kurtulur, mabedi olan bedenine çekinmeden yerleşir ve aynası olan gözlerde ışıldamaya başlardı. Her insana nasip olmazdı belki bu ama, buna kavuşmak biraz daha yaşamak demekti... Kaybetmekse biraz daha ölmek...”
