Psikolojik gerilim severlere tavsiye ederim.
Kitap çok sürükleyici. Kısa kısa bölümlerden oluşuyor, bu da her seferinde "Bir bölüm daha okusam" düşüncesini uyandırıyor. Sonra bir bakmışsınız, kitap bitmiş.
Travmaların ve intikam arzusunun insanı nasıl değiştirdiğini, kötülüğün kötülüğü doğurduğunu; iyiliğin ise kötü olana bile merhamet gösterip vicdanlı kalabilmekte olduğunu hatırlatan, intikam ve adaleti bize sorgulatan güzel bir başlangıç kitabı olmuş.
Edebiyat bazen bize ayna tutar, bazen ise karanlık bir dehlize hapseder. Lionel Shriver’ın Kevin Hakkında Konuşmalıyız eseri, ikinci tanıma tam uyuyor. Roman, sadece bir "suç" hikâyesi değil; anneliğin kutsal kabul edilen o steril imgesinin ardındaki çatlaklardan sızan, oldukça rahatsız edici bir hakikat arayışı.
Eva, oğlu Kevin’ın işlediği o dehşet verici okul saldırısından sonra, aslında kendi içindeki suçluluk duygusunu ve "anormal" gördüğü anne olma halini bir mektup dizisiyle dışa vuruyor. Shriver, okuru bir mahkeme salonuna oturtuyor; ancak yargılanan sadece Kevin değil, Eva’nın kendi varoluşu, eşiyle olan iletişimsizliği ve modern toplumun ebeveynlik üzerindeki baskısıdır.
Kitapta en çok altını çizdiğim cümlelerden biri olan "Son zamanlarda politika da benim için küçük, kişisel hikâyelerden oluşan bir yığına dönüştü. Artık hiçbir şeye inanmıyorum. Yalnızca insanlar ve başlarına gelenler var," itirafı, Eva’nın dünyasının nasıl paramparça olduğunu en iyi anlatan satırlardan. O, dünyayı değil, kendi küçük ve trajik evrenini çözmeye çalışıyor. Kitap boyunca sorduğumuz o yakıcı soru şu: Bir çocuk doğuştan mı "kötü"dür, yoksa biz mi ona o kötülüğü gıdasıyla, sevgisizliğiyle ya da fazla sevgisiyle aşılarız? Eva’nın o soğuk, mesafeli ama bir o kadar da içten dökülüşleri, okuru kendi vicdanıyla baş başa bırakıyor. "Yalnızca vicdanı olan bir insana acı çektirebilirsiniz. Yalnızca boşa çıkacak umutları ya da sevdiği insanlardan uzağa düşmekten endişelenenler cezalandırılabilir," satırları, sanırım bu kitabın tüm o karanlık atmosferini tek bir noktada özetliyor.
Bazen bir ebeveynin en büyük itirafı da şu oluyor: "Bugünlerde benim için anlaşılmak, sevilmekten çok daha önemli." İşte Eva, bu anlaşılma arzusuyla bizleri o dehlize çekiyor.
Kitabın 2011 yapımı,
Reklam
SPOİLER İÇERİR!!!!·408 syf.·2026 Okuma Raporları
6/10
2026 121. kitabı
Kitaba dair yorumum
Kitapta çekirdek ailesi olan Bela'nın hikayesiyle başlıyoruz bu hikaye resmen insanı geriyor düşünsenize uyurken tam üstünüzde süzülen garip bir yaratık Allahım ...
Anne yani Ursula ne yazik ki tipik bir anne değil şehvet bağimlisi bir tip
Russ ise kızına kendini adamış bir baba
Ama her şey bu kadar mı hayir
Gelelim finale daha doğrusu final gibi görünen saçma sapan sona
Olayın bir kisminda yılın 2024 olduğu söyleniyor ama son kısımda 2023 te izin verdiği söyleniyor. Yani onca zaman Bela sandığımız şey Bela değil miydi ne oldu tam belli değil. Bu tarz kitaplara sinir oluyorum. Çok güzel gerdi ama tam bir son yok o nedenle de bitmis gibi görünen ama aslında tam bitmemiş bir kitap okumuşum hissini yaşadım. O nedenle puanim net
Sonunda.
Yüzüklerin Efendisi’ni izlemeyen ve okumayan az sayıdaki insanlardan biriyim ve sonunda bir başlangıç yaptım.
Bu kitabın Tolkein’in kendi çocuklarına dünyasına bir giriş şeklinde yazdığını duymuştum, bu yüzden çocuk kitabı şeklinde yazıldığını da duydum. Ve evet, farkediliyordu. Yani gerçekten de çocuk kitabı.
Daha önce fantastik edebiyat okudum ve dilin basitliğinden sıkıldım bazı yerlerde. Çocuklar da daha heyecanlı bir kitap isterdi. Yani olaylar oluyor ama beni heyecanlandırmadı. Ve bi anda olayların ortasında Bilbo bayılıyor, uyanınca da bi bakmış her şey olmuş bitmiş, sonra da yazar bize özet çekiyor. Özellikle aksiyonlu kısımların es geçilmesi hoşuma gitmedi, her ne kadar da fantastik romanlarda aksiyonlu kısımlarda panik atak geçiriyor olsam da, o heyecan ve endişenin olmaması hikayeyi basitleştirdi benim için. Çünkü ne olursa olsun, kiminle savaşırlarsa savaşsınlar, biliyordum ki mutlu bir sona varacaklardı ve hedeflerine ulaşacaklardı.
Genel olarak LOTR fanlarının üçlemenin çok daha farklı ve sürükleyici olduğunu belirttiler. Teknik olarak Silmarillion’un okunması lazım ama dünyaya olan aşinalığın kazanılıp sonra da Silmarillion’un okunması, daha iyi olurmuş. Ben de öyle yapmaya karar verdim, okudukça da filmleri izlerim artık.
Uzun bir reading slump (tezin allah belasını versin) yüzünden üç ay boyunca kitap okumadım ve ne denesem olmadı, ama garip bir şekilde bu kitabı okuyasım geldi, halbuki ilk başları sıkıcıydı. Kötü olduğunu düşünmüyorum kesinlikle, ama daha heyecanlı ve duygulu olmasını beklerdim.
Kitabı beğendim. Sonları biraz felsefik ve profesyonel bir yaklaşımla yazılmış ama zaten psikolojik analiz yapılan bir kitap. Konusu başlı başına pek çok kitaba filme ev sahipliği yapmış nazi almanyasının işkenceleri, toplama kampı hayatı ve insanların onurunu bir insandan da ziyade hayvan gibi yaşatarak zedelemelerine dayanıyor. İnsan ne olursa olsun kıymetli bir varlıktır. Bu şekilde rehabilite edilemez diye düşünüyorum. Her şeyini kaybetmiş,hayatta bedeninden başka bir şeyi kalmamış bir kimse bundan sonra yaşamda nasıl bir anlam bulabilir? Hayat onun için bitmiş sayılmaz mı? Kitapta bu sorular üzerinde çok duruyor ama hayatı yaşanılabilir yapan sahip olduğumuz yada yaşadığımız şeyler değil onlara yüklediğimiz anlamlar ve anlamlandırma çabasıdır. Yazarımız da Victor Emil Frankl logoterapi adını verdiği metod ile tükenmişlik yaşayan hastaların hayatlarında anlamlar bulmasını sağlıyor
@okumacemberiolusturalim etkinliğimin ilk kitabı bitmiş bulunmakta. Kendisi aynı zamanda 
Okuyan kadinlar kulubu ile birlikte @isbankasikulturyayinlari n dan #türkklasikleriserisi etkinliğinde okuduğumuz ikinci kitap. İyi ki yapılmış bu etkinlik ve ben daha fazla ertelemeden okumaya başlamışım. #hüseyinrahmigürpınar ı bu kadar keyifle okuyacağımı hiç düşünmezdim. Çekincesi olan varsa korkmadan okusun lütfen.
Ahh Anjel ahh diyorum, yedin bir mahalle adamın başını :) Anlaşılacağı üzere Anjel mürebbiyemiz ama çocuklara hocalık etmek hariç her türlü gayesi mevcut. Sorsanız "daha doğmadan önce ömrüme biçilen hayattan kurtulmaya çalışıyorum" der, öyle de melaike. Anlatıma bayıldım, yabancı sözcükler olmasına rağmen anlatımın mizahi olması sebebiyle hiç zorlanmadım. Ekstra gülümseyerek, rolleri oturtarak okuduğumu da söylemeliyim. Bilmem hatırlar mısınız? Yeşilçam klasiklerinden Sadri Alışık ustanın başrollerinde olduğu bir film vardı. "İç Güveysi" Amaç farklı, mürebbiyenin geldiği yer ve geçmişi farklı elbet ama konakta yaşananlardan tutun da ikili diyaloglara kadar filmi izlediğim hissini uyandırdı bende. Bir nostalji fırtınası yapıp yeniden izlemenin keyfini çıkarabilirim aslında.
Keyifli okumalarınız daim olsun...
Okuyan kadinlar kulubu ile birlikte @isbankasikulturyayinlari n dan #türkklasikleriserisi etkinliğinde okuduğumuz ikinci kitap. İyi ki yapılmış bu etkinlik ve ben daha fazla ertelemeden okumaya başlamışım. #hüseyinrahmigürpınar ı bu kadar keyifle okuyacağımı hiç düşünmezdim. Çekincesi olan varsa korkmadan okusun lütfen.
Ahh Anjel ahh diyorum, yedin bir mahalle adamın başını :) Anlaşılacağı üzere Anjel mürebbiyemiz ama çocuklara hocalık etmek hariç her türlü gayesi mevcut. Sorsanız "daha doğmadan önce ömrüme biçilen hayattan kurtulmaya çalışıyorum" der, öyle de melaike. Anlatıma bayıldım, yabancı sözcükler olmasına rağmen anlatımın mizahi olması sebebiyle hiç zorlanmadım. Ekstra gülümseyerek, rolleri oturtarak okuduğumu da söylemeliyim. Bilmem hatırlar mısınız? Yeşilçam klasiklerinden Sadri Alışık ustanın başrollerinde olduğu bir film vardı. "İç Güveysi" Amaç farklı, mürebbiyenin geldiği yer ve geçmişi farklı elbet ama konakta yaşananlardan tutun da ikili diyaloglara kadar filmi izlediğim hissini uyandırdı bende. Bir nostalji fırtınası yapıp yeniden izlemenin keyfini çıkarabilirim aslında.
Keyifli okumalarınız daim olsun...
Reklam
Reklam