Buket
@bktblc
Reklam
Ancak öldüğünde uyuyacak, dediğimiz María Alejandrina Cervantes, ömrümde tanıdığım en zarif, en sevecen kadındı, yatakta da en doyurucu ama aynı zamanda en sert olanıydı. Burada doğmuş, burada büyümüştü, kiralık bir sürü odası, avlusunda Paramaribo’daki Çin pazarlarından aldığı için boş kabaktan yapılma lambalarla aydınlanan koskoca bir dans pisti olan, kapıları herkese açık bir evde, burada yaşıyordu. Benim kuşağımın bekaretini silip süpüren de o olmuştu. Öğrenmemiz gerekenden çok daha fazlasını öğretmişti bizlere; ama her şeyin üstünde de hayatta hiçbir yerin boş bir yatak kadar hüzünlü olamayacağını öğretmişti.
Ben bir keresinde, kasaplık mesleğinin insanın ruhunda adam öldürmeye yatkınlık olduğunu gösterip göstermediğini sormuştum kasaplara; onlar karşı çıkmışlardı: “Biz bir hayvan kestiğimizde gözlerinin içine bakmaya cesaret edemeyiz,” diye. İçlerinden biri, daha önceden bildiği, hele hele sütünü içtiği bir ineği kesemeyeceğini söylemişti bana. Ben de onlara Vicario kardeşlerin kendi yetiştirdikleri, adlarıyla çağırtacak kadar yakın bildikleri aynı domuzları kestiklerini hatırlatmıştım. “Doğru,” diye karşılık vermişti bir tanesi, “ama dikkat ederseniz onlara insan adları değil, çiçek adları koyuyorlardı.”
Dünyaya Orman Denir uzun süredir aklımda olan Ursula K. Le Guin’in raftan aldığım ilk kitabı oldu. Sosyoloji, antropoloji, tarih, toplumsal cinsiyet derken birçok konuya dokunan ama bunu yaparken de ayrıntıya değinmeden, yeterince açıklamadan, okuyucuyu soyutluğun içinde yönlendirmeden ve dolayısıyla sanki daha yetişmekte olan ama heves edip her yere bulaşmadan edemeyen yeni bir yazarın elinden çıkmış bir kitap gibiydi sanki. Kitabı okurken bu düşünceyi aklıma getirmek bana saygısızlık ediyormuşum hissi verdi çünkü rafine bir yazarın yarattığı bir eseri değerlendirirken illa da dönüp kendime bakmamın elzem olduğunu düşünüyorum. Eminim Ursula’nın yepyeni evreninin çeviride kaybolan tarafları, benim Ursula’nın evrenlerini tanımak için onun birkaç kitabını daha okumamış olmam ve kitabın çevresinde dolandığı Vietnam Savaşı üzerine tarihi ve siyasi bilgimin oldukça az olması bu yarım kalmışlıkta oldukça büyük rol oynuyordur. Kitabı hem bu şekilde böyle değerlendirdim hem de bu eseri gereğinden fazla malzemenin bir arada bulunarak bozduğu bir türlüye benzettim.
Dolayısıyla kafamı oldukça karıştıran ve beni tatminsiz bırakan bir kitap oldu. Özetle, fazlaca soyut ve yeni bir evrenin içinde geçen ve birden fazla ağır konuyu ele alıp hiçbirine doğru dürüst tutunamayan bir yönü var. Birkaç Ursula kitabı ardından, onun tarzına alışıp tekrar okumayı düşünmüyorum değil. Öyle olursa buralara tekrar gelirim.
Reklam