Bilinir ki savaş; hırsız, yolsuz, arsız bütün iktidarların varlkla- rinı hesap vermeden sürdürebilmeleri için sarıldıkları can simi- didir. Çünkü savaş; en geri duyguları kamçılar, en kaba düşün- celeri besler ve bütün günahların üzerine kalin bir perde çeker. Savaşın yoksul çocuklarının kanı üzerinden beslenen ağası da bol olur, hamasi sloganlar atan holiganı da.
Bence günümüzün aklı ortaçağın ‘dünya düzdür’ diyen aklına benziyor. Bunun çok ötesine geçerseniz deliliğe vardığınız sanılır. Ve insanlar bundan çok korkar. Bence delilik korkusu bir zamanlar insanların, dünyanın kenarından aşağı düşmekten duydukları korkuya benziyor. Ya da kâfirlerden duyulan korkuya. Çok yakın benzerlik bunlar.
İnsanlar “çocuklar uğruna” bir şeyleri biriktirir ve başkalarının açlıktan ölmesine izin verirler. Aslında yaptıkları, yaşadıkları sürece her şeyi kendilerine saklamaktır.