Conservatoire'ın Lavoisier salonu bir itiraftır, şifreli bir iletidir; tüm konservatuarın bir özeti, çağdaş usun güçlü düşüncesinin kendini beğenmişliğinin alaya alınması, başka gizemlerin fısıltısıdır. Jacopo Belbo haklıydı: yanılan Us'tu.
Çünkü sonunda kesin olarak ayağa kalkıp iskemleden beremi aldığım vakit, onların yalnız kalmaktan korktuklarını sezdim. Kitaplardan, sigaralardan, çaydan korkuyorlardı; akşamdan korkuyorlardı; evliliğin bezginliğinden ürktükleri için, yüklendikleri sonsuz iç sıkıntısından korkuyorlardı.
Bir okul çantasını sırtlanmasıyla başlayıp, herhangi bir yerde, bir büro iskemlesinde sona eren o kahredici çarka koşulmuş çocuklarımı görüyordum sadece. Annem, sabahları, sırtımda okul çantası, evden çıkışlarımı görmüştü. Karım Kaete de, sabahları sırtlarında okul çantaları, çocuklarımızın evden çıktıklarını görüyor.