Büyük sorular..
Çevirisini beklediğim bir eserdi.
Zenginlik sadece para ile midir? Büyük ölçüde evet denilse de bu kitap ile zenginliklerin hangi sorular ile sorgulanacağına ışık tutulmuş.
Peki büyük sorular neler?
Sevdikleriniz ile kaç anınınız kaldı?
Cenazenizde ön sırada kimler olacak?
On yaşınızdaki haliniz bugünkü size ne söylerdi?
Sekseninci yaş gününüzde dans edecek misiniz?
Sizin yeterlilik tanımız nedir?
Ve düşündürücü cevaplarla birlikte uzun açıklamaları ve en iyi hali oluşturmamızda katkı sağlayacak bir eser olmuş. Sona yaklaşırken en son soru halen zihnimde...
Gözünüzü karartacak mısınız?
Teşekkürler Sahil Bloom.
Puan vermedi·152 syf.·
2026 416. kitabı
Bütün hayatını tıpkı bir tür kaplumbağa gibi, mükemmel bir duygusal savunma aracı olan kalın bir kabuğun içinde geçirdi; bu zırhı
aşmanın yolu yok. 
Daniel Wallace
Büyük Balık insanların anlattıkları hikayelerin ve masalların aslında onların kim olduklarını, nasıl hatırlanmak istediklerini yansıttığını anlatır.
Şimdi ona bakıyorum da, kaybolmuş görünüyor, nerede olduğunu, kim olduğunu bilmiyormuş gibi. S:24
Edward Bloom, hayatını "dünyanın en sıradışı adamı" olmaya adamış ve olağanüstü olaylar yaşamış biridir. Oğlu Will ise bu bitmek bilmeyen abartılı hikayelerden sıkılmıştır ve çocukluğundan beri babasının gerçekte kim olduğunu merak eder.
Edward Bloom, devasa balıkları tek bir yüzükle yakaladığını, cadılarla karşılaştığını ve zamanı durdurduğunu iddia eden karizmatik bir adamdır
.Kuşak Çatışması: Ciddi ve gerçekçi bir yapıya sahip olan oğlu William, babasının düğününde bile bu abartılı hikayeleri anlatmasından rahatsız olur ve babasını hiç tanıyamadığını düşünerek onunla uzaklaşır.Hakikati Arayış: Edward yasamının son günlerın de döşeğindeyken, William babasının anlattığı masalsı olayların ardındaki gerçekleri ve kim olduğunu anlamaya çalışır.
Baba-Oğul Çatışması: Will, gerçeği ve yalanı ayırt edemediği babasına karşı mesafelidir. Ancak Edward'ın hastalığı ilerledikçe Will, babasının anlattığı bu mitik hikayelerin ardındaki duygusal gerçekleri ve hayat felsefesini kavramaya başlar..
Roman, sıradan olayların ve gerçeklerin içine devlerin, cadıların ve fantastik maceraların harmanlandığı büyülü gerçekçilik
türünde yazılmıştır Büyük Balık
.Peki babam senin için ne yaptı?" diye soruyorum ve yaşlı adam gülümsüyor.
"Beni güldürdü," diyor. S:94
Daniel Wallace
Büyük Balık insanların anlattıkları hikayelerin ve masalların aslında onların kim olduklarını, nasıl hatırlanmak istediklerini yansıttığını anlatır.
Şimdi ona bakıyorum da, kaybolmuş görünüyor, nerede olduğunu, kim olduğunu bilmiyormuş gibi. S:24
Edward Bloom, hayatını "dünyanın en sıradışı adamı" olmaya adamış ve olağanüstü olaylar yaşamış biridir. Oğlu Will ise bu bitmek bilmeyen abartılı hikayelerden sıkılmıştır ve çocukluğundan beri babasının gerçekte kim olduğunu merak eder.
Edward Bloom, devasa balıkları tek bir yüzükle yakaladığını, cadılarla karşılaştığını ve zamanı durdurduğunu iddia eden karizmatik bir adamdır
.Kuşak Çatışması: Ciddi ve gerçekçi bir yapıya sahip olan oğlu William, babasının düğününde bile bu abartılı hikayeleri anlatmasından rahatsız olur ve babasını hiç tanıyamadığını düşünerek onunla uzaklaşır.Hakikati Arayış: Edward yasamının son günlerın de döşeğindeyken, William babasının anlattığı masalsı olayların ardındaki gerçekleri ve kim olduğunu anlamaya çalışır.
Baba-Oğul Çatışması: Will, gerçeği ve yalanı ayırt edemediği babasına karşı mesafelidir. Ancak Edward'ın hastalığı ilerledikçe Will, babasının anlattığı bu mitik hikayelerin ardındaki duygusal gerçekleri ve hayat felsefesini kavramaya başlar..
Roman, sıradan olayların ve gerçeklerin içine devlerin, cadıların ve fantastik maceraların harmanlandığı büyülü gerçekçilik
türünde yazılmıştır Büyük Balık
.Peki babam senin için ne yaptı?" diye soruyorum ve yaşlı adam gülümsüyor.
"Beni güldürdü," diyor. S:94
Reklam
“Gatsby’nin en büyük gücü “kendisine dair Platonik bir anlayış”tır; bu da ona geçmişte yaşananları tekrarlayabileceği, kendisinin ve pek mümkün olmasa da Daisy’nin başlangıçtaki Âdem ve Havva gibi olabileceği umudunu verir. Bu hayalin gerçeğe olan absürt uzaklığına rağmen Gatsby asla umudunu kaybetmez. Gerçeğe teslim olmayı reddetmesi onu öldürür, aynı zamanda kitabın adını bir ironi olmaktan çıkarır” (SONSÖZ- HAROLD BLOOM)
Kitapta beni etkileyen husus kahramanın beş sene önce yaşanan tek bir ana olan saplantısı oldu ki bu durumu yukarda yer aldığı üzere Harold Bloom çok güzel ifade etmiş bulunmakta.
Çeviri çok kötüydü bence, haliyle hikaye okuyucuya geçmiyor, anlam bütünlüğünden ziyade kelime kelime çeviri gibi durmuş.
Modern Bir Destanın Sonu: Ulysses’le Geçen 5 Ay
Sonunda bitti. James Joyce’un devasa labirenti Ulysses’in kapağını kapatırken üzerimden hem büyük bir yük kalktı hem de içimi tarif edilemez bir edebi tatmin duygusu kapladı.
İncelemeye başlamadan önce şuraya bir şerh düşmek istiyorum: Ben bu kitabı tam beş ayda sindire sindire, döne döne, her referansı deşe deşe okudum. Kimse kusura bakmasın ama Ulysses’i 10 günde okumak, dünyanın en zengin açık büfesinin önünden koşarak geçip sadece kokusunu almaktır. Joyce’un yıllarını verdiği o kelime oyunlarını, mitolojik göndermeleri, bilinç akışı tekniğinin dehasını 10 günde "anlayarak" bitirmek bana pek gerçekçi gelmiyor. Bu kitap bir hız yarışı değil, bir sabır sınavı :)
Elbette Ulysses’in derin, okurdan sabır isteyen ve fazladan bir okuma- araştırma uğraşı talep eden bir metin olduğu açık; ancak romanda yapılan göndermelerin karşılığını, hangi metnin temel ya da model alınarak ve ne maksatla kullanıldığını, nereyi işaret ettiğini araştırıp bulmak, bu uğurda kılavuzların, ansiklopedilerin ya da Shakespeare ve Homeros’un yapıtlarının satır aralarında gezinerek şifreler çözmek ne kadar saygı duyulası bir uğraş olsa da, olmazsa olmaz bir gereklilik değil okuma zevkini artırmak yönünde bir heves olarak algılanmalı sadece.
Benim beş aylık yolculuğuma gelirsek... Kelimenin tam anlamıyla bir zihinsel antrenmandı. Aslında basit sayılabilir bir öyküye sahip olan Ulysses, 1904 yılının Haziran ayının onaltısı, bir perşembe günü evinden çıkan Leopold Bloom’un Dublin sokaklarında geçirdiği bir günü yatay bir kurguyla ve bilinç akışı tekniğiyle aktarıyor bize. Romanın birden fazla anlatıcısı olsa da; Bloom dışında Tanrı anlatıcı, Stephen Dedalus, Gerty ve Molly bazı bölümlerde devreye girseler de; yine de sanki her şey Bloom’un zihninde yaşanır gibidir.
Joyce’un her bölümde farklı bir edebi
Pierdomenico Baccalario tarafından kaleme alınan *Ulysses Moore serisinin yedinci kitabı olan Zaman Gemisi*, serinin hayranları için hem bir dönüm noktası hem de taze bir başlangıç niteliği taşıyor. İlk altı kitapta Kilmore Koyu’nun gizemlerini ve Kapıların Anahtarı’nı çözen kahramanlarımızın ardından, bu kitapla birlikte hikaye yeni bir soluk kazanıyor.
Serinin bu kitabında en dikkat çekici unsur, odak noktasının değişmesidir. Rick, Julia ve Jason üçlüsünün yerini Anita Bloom adında, Venedik’te yaşayan meraklı ve zeki bir karakter alıyor. Bu değişim, okuyucuya Ulysses Moore evreninin sadece Kilmore Koyu ile sınırlı olmadığını, gizemlerin çok daha geniş bir coğrafyaya yayıldığını gösteriyor.
Baccalario, Venedik atmosferini betimlemekte oldukça başarılı. Kanalların arasındaki puslu hava, tarihi binaların gizemi ve şehrin kendine has mimarisi, "Zaman" temasıyla harika bir uyum yakalıyor. Venedik’te bulunan gizemli notlar ve çizimler, okuyucuyu tıpkı karakterler gibi bir labirentin içine çekiyor.
"Zaman Gemisi", adından da anlaşılacağı üzere serinin en temel gizemi olan "zaman yolculuğu" ve "hayali yerler" kavramını daha derinlemesine işliyor. Anita’nın evinde bulduğu tuhaf ajanda ile başlayan süreç...
Yeni karakterlerin eski kahramanlarla yollarının kesişme noktaları...
Metaforik ve fiziksel bir yolculuğun ilk adımları...
Kitap, genç-yetişkin edebiyatı kategorisinde olsa da, sembolizme dayalı anlatımı ve karmaşık bulmacalarıyla her yaştan okura hitap ediyor. Yazarın akıcı dili, çevirinin kalitesiyle birleşince sürükleyici bir macera ortaya çıkıyor. Çizimler ve kitabın "bulunmuş bir günlük" formundaki tasarımı, gerçeklik algısını güçlendiren unsurlar arasında.
Ulysses denince, ister istemez sözcük oyunlarının izini sürmekten perişan olmuş, göndermelerin şiddetinden bitip tükenmiş ya da daha çok ikinci sayfayı bile göremeden lanetler okuyarak kitabı elinden atmış bir okur profili geliyor insanın gözü önüne.
Özünde Yahudi, Protestan kilisesinin öğretilerine inanmayan, sonradan Katolik olan, ama evrime inanan Bloom; Tanrı, inanç, Hristiyanlık ve kilise kavramlarına her zaman mesafeli ve alaylı yaklaşan biridir. Bloom’un zihni aracılığıyla Joyce, başta öte dünya anlayışı olmak üzere tüm dinî değerleri ve ritüeli acımasızca yargılar.
Ulysses'ın temel fikri, Dublin'deki ortalama bir adamın ortalama bir gününü alıp onu Yunan destansı miti seviyesine çıkarmaktır.
Kitaba Stephen'la başlıyoruz ama o kahraman değil - Leopold Bloom kahramanımız ve kitabın büyük bir kısmı Bloom'un gününü takip ediyor. Bloom çeşitli şeyler yapıyor (gazete ofisine gidiyor, bir cenazeye katılıyor, sahile gidiyor, daha sonra bir hastaneye gidiyor, sonra Stephen'la sarhoş oluyor, karısı uyurken ve rüya görürken gece geç saatlerde yatağa yığılıyor) ve çeşitli bölümler farklı stillerde ve seslerde yazılmış (bir bölüm oyun senaryosu gibi yazılmış, bir bölüm Katolik ilmihali gibi, bir bölüm bize İngiliz dilinin tarihini anlatıyor, son bölüm Bloom'un karısı Molly'nin uyurkenki bilinç akışı) ve bunlar çeşitli Homeros'un Yunan mitlerinden yankılar taşıyor
Reklam
Reklam