Bobi, bana "gerçek bir kişiliğimin" olmadığını düşündüğünü söylemiş ama bunu bir iltifat olarak söylediğini eklemişti. Çoğunlukla bu tespitine katılıyordum. Bana, istediğim zaman istediğim şeyi yapabilir ya da söyleyebilirmişim gibi; sonrasında da, ha, demek ki ben böyle bir insanım, diye düşünürmüşüm gibi geliyordu.
"Gerçek şu ki" dedi Bobi, "uzun zaman boyunca sevinçli olmak güç. Hatta, böyle bir şey mümkün mü diye düşünüyorum. Tüm yaptıklarımız pek bir işe yaramadı sanki."
"Belki de" dedi Jourdan, "ötekilerden bir üstünlüğümüz vardır. Ayaklarımız hâlâ yere basıyor. Sonuçta sevinçli olmak, yalın yaşamaktır."
Piştî bûyerê li Selanîkê huner û hunermendiya Bobî nav da bû û gelek kes bû bûn daxwazkarên Bobî. Heta çend caran hati bû dizîn jî. Belê dîsa jî ew bi lingê xwe yê kût, ko şeva bûyerê birîndar bûbû, terka xanima xwe ne kiri bû.
Êdî ez, bêsebir li benda şevê bûm. Şev geriya, reşayake es- mer her der rapêça, her kes di xew de bû, min li ber pencereyê çavdêrî dikir. Her der bi ronahiya heyvê revnaq bû. Ronahiyeke zîvîn a xweş her der radixist ber çavan. Li ber pencereyê qederê saetekê û dibe ko zêdetir rawestiyam. Axirê min dît ko xortê kej, ber bi deriyê piçûk ê mala Sermet beg ve tê. Bobî hat, Marîka derî vekir. Piştî pênc deqîqeyan, dîsa, heman ahenga muzîka şox û şengê ya razdar, dest pê kir. Wê şevê careke din, hiş û mê- jiyê min bi fikrên ecêb mișt bû û tevizî. Ez ji ser xwe ve çûme û bi xew ve çûme