İzmirli Zeze
@bochemo
383 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitabı elimden bırakamadım. Ordan oraya koştum durdum. Newyork, İsviçre, İtalya derken soluk soluğa bitirdiğim bir kitap oldu. Aksiyonu hiç düşmeyen harika bir aksiyon gerilim romanı Buz Kapanı. Gerildim mi? Evet. Şaşırdım mı? Evet. Heyecanla okudum mu? Evet.
Gelelim romanın konusuna. Bir genç kızın babasının sakladığı karanlık geçmişi ve bu geçmişin onu sürüklediği mecburiyetlerin getirileri romanın konusunun ana temelini oluşturuyor. Ana karakterin annesinin ölümü, kardeşinin sakatlanması, kendisinin tacizi ve babasının Alplerde kaybolmasıyla her şey başlamış oluyor.
Elinizden düşüremeyeceğiz bir kitap olacak. Okumanızı tavsiye ederim.
Reklam
Yazarın okuduğum ilk kitabıydı ve aksiyon en baştan sonuna kadar hiç düşmedi. 2. Dünya Savaşı sırasında Mısırda görüşme yapacak olan Churchill ve Roosevelte Hitler tarafından düzenlenen Sfenks operasyonunu konu alan, gerçekle kurgunun iç içe harmanlandığı harika bir romandı Sakkara'nın Kumları. Kitabın bendeki özel yanı çok sevdiğim bir arkadaşımın okuduktan sonra beğendiği için kitabı bana hediye etmesidir. Vakit ayrılıp, keyifle okunacak romanlardan biri. Herkese bol kitaplı, bol keyifli, sağlıklı, bol güneşli bir gün dilerim.
Bazı hikayeler öyle içime dokundu ki boğazım düğüm düğüm oldu. Gözlerim doldu. O hikayelerdeki acıyı bende yaşadım. Hikayelerde yaşama tutunmaya çalışan insanların çaresizliği, samimiyeti, öfkesi vardı. Her yazar gibi Sabahattin Ali de yaşadıklarından ve yaşadığı dönemden etkileniyor ve ister istemez kalemine yansıyor. Onu farklı kılan bu yansıttıklarını pırıl pırıl bir üslup ile şiirselleştirmesi bana göre. Hikayeler hiç bitmesin istedim açıkçası. Keşke daha uzun bir ömrü olsaydı ve daha çok şeyler yazabilseydi. Işıklar içinde uyu güzel insan.
Çirkince öyküsü bir İzmirli olarak içime dokundu. Diğer öykülerde çok iyidi. Masalların verdiği mesajlar ise Sabahattin Ali'ye yaraşır cinstendi. Hepsi okurken insanı içine çekiyor ve gözünde bütün o betimlemeler canlanıveriyor.
Bir gemi işcisinin, hırsı ve hedeflerine ulaşmadaki azmiyle nasıl entelektüel ve rafine bir yazara dönüştüğünün hikayesiydi Martin Eden. Aşk uğruna başlayan bu yolculuk iniş ve çıkışlarıyla aslında özde yatan bir kişiliği çıkardı Martin Eden'in hayatında. Ulaşmak yere ulaştığında yaşadığı o hayal kırıklığı beni çok üzdü açıkçası çünkü oraya gelmek için çektiği zorlukların mükafatı mutluluk olmalıydı ama maalesef olmadı çünkü o Martin Eden olarak saygı görmek isterken, kazandığı ünvan ve geliriyle saygı görebildi.
Farklı sınıfların yaşam tarzları, düşünce yapıları, beklentileri, çelişkileri,insanlıkları, aşkları, ahları vahları hepsi vardı bu hikayede. Martin Eden kendini yetiştirmek için o kadar çok kitap okudu ve o kadar çok kitaptan bahsetti ki, ister istemez Spencer gibilerini araştırmaya başladım bende okudukça. O kadar çok yazar, bilim adamı, filozof ismi geçiyor ki kitapta... Bu noktada kitabın çevirmenini ve yayın evini takdir ettim. Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları yine çeviride büyük başarı yakalamış çünkü çevirmen o kadar çok dipnot oluşturmuş ki adı geçenlerin kim olduğunu merak ettiğinde açıp arkadan bakabiliyorsun ve oradan alınan bilgiler doğrultusunda okudukların daha bir anlam kazanır oluyor.
Kitabın sonu herkes gibi benim içinde bir yürek acısı oldu ancak sürpriz miydi? Hayır. Daha kitabın başında iken sonunu görebilmiştim ancak bu okumama engel değildi çünkü mühim olan varılan yer değil yolculuğun kendisiydi!
Martin Eden bazı yerlerde beni deli etti, bazı yerlerde üzdü, bazen yeter bırak artık dediğim, bazende sakın vazgeçme aslanım dediğim yerler oldu mücadelesinde.
Bilmiyorum her okuyanda oldu mu ama bana bu mücadeleyi okudukça bir azim, bir inat hali geldi nedense.
Diğer bir nokta, kitabın arkasındaki dipnotlardan edindiğim bilgiler
Reklam