onur erdal
@bochi
Roma tarihine merak saldığım şu karantina günlerinde beş iyi imparatorun sonuncusu olan Aurelius'un günlüklerini okumak heyecan vericiydi. Aurelius'un iyi eğitim aldığı ve vefalı olduğu aşikar. Tek tek kendisine yardımcı olan isimleri sayarak başlıyor kitaba.
Kitabı okuyunca zaten ister istemez stoacılık felsefesini de araştırmaya başlıyorsunuz. Aslında stoical kelime anlamı olarak "çektiği acılara karşı şikayet etmeyen, sabırlı, metin kalan kimse" demek. Felsefenin temel ilkesi ise doğaya uygun yaşamak. Zaten bu tanımlar da kitabın bir nevi özeti.
Aurelius'un öğütlerini kısaca toplayacak olursak;
Arzuları kendimize rehber edinmemeli acıya dayanmayı bilmeliyiz.
Geçmiş ve gelecek bize zarar veremez, şimdiye odaklanmalıyız.
İnsan bir bütünün parçası ve toplumsal bir varlıktır.
Başkalarının hakkında ne düşüneceklerini bir yana bırak ve yaşamın geri kalanını kendi doğanın istediği gibi yaşamakla yetin. Mutsuz insanın sorunu doğaya aykırı olmasındandır.
Zaman herşeyi unutturur, akıntıya karşı gelen bir kaya gibi ol.
Netflix de Commodus dönemini de anlatan Roman Empire diye bir dizi-belgesel var. Tarihçiler Aurelius'un halefi olarak neden hazzın kölesi olmuş Commodus'ü seçtiklerini anlayamadıklarını belirtiyorlardı. Kitabı okuyunca aynı soru benim de kafamda yer ediniyor. Neden Commodus ?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Her şey düşüncene bağlı, düşüncen de sana. Bu yüzden istediğinde düşünceni ortadan kaldırırsan, bir burnu dönüp huzurlu, dingin bir koya ulaşmış gibi olursun.
Bizi rahatsız eden insanların eylemleri değil, bu eylemlere dair yargılarımızdır. Öyleyse yargını defet ki öfkeden kurtulabilesin.
Sayfa 119
