İnsan dediğin mahluk hiçbir şeyi değiştiremez. Bunun için, gönlünün rahat olmasını istersen, gördüğün fenalıkların bile bir hikmeti olduğunu düşün ve yeryüzünde olmayan iyilikleri oraya getirmek sevdasına kapılma...
Sonra en mühimi: Kendini halinden şikayet etmeye alıştırma! Ömrünün sonuna kadar dövünsen bu hayatın cefası tükenmez; kendine etmiş olursun.
-... "Güzel bir şeye bakınca ağlar mı insan?"
- "Ağlarmış demek ki "dedim.
"Buna güzellik mi diyeceğiz, başka bir şey mi bilmiyorum ama bu kadarı insan yüreğine ağır geliyor, kaldıramıyorsun. Ona bakarken Mevlânâ'nın dizeleri gelmişti aklıma: ' Bu aşka ilahi diyemem korkarım / İnsanı diyemem utanırım.' "
- Mutsuz olmayı kim ister ki?
- Kimse istemez ama yolun bir yerinde yorulur ve teslim olur. Eğer sende böyle yapacaksan, çekilirsin köşene, eğersin başını, mutsuzluğuna kırk tane de bahane bulursun, geçer gider ...
AŞK'ın hiçbir sıfata ve tamlamaya ihtiyacı yoktur. Başlı başına bir dünyadır aşk.
Ya tam ortasındasındır, merkezinde,
ya da dışındasındır hasretinde ...
" İnsan da doğanın bir parçası olarak hata yapar... Hatalarıyla mükemmeldir...
Kusur, insanın imzasıdır, bir yerde özgürlüğüdür. Hatalar, insanın kendi kendini geliştirebildiği kıymetli tecrübeleridir ".