Tuğba Kayıtmaz Alpay
@booksoftuba
İngilizce Öğretmeni
20 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Arkadaşlar bizim evde bir söz var şey diye " ay ay ay noluyo noluyo" . Heh İşte okurken bunu çok dedim Çünkü Grangé yine yapmış yapacağını ve awesome bir kitap yazmış. Gerçi kitabı 2003 yılında yazmış ama ben yeni okudum napayım
Şimdi kitabı kısaca bir inceleyelim. Fransız yazar Jean Christophe Grangé 'ın tarzını okuyanlar bilir suç-gerilim, polisiye tarzında eserler verir ve genelde kurgunun sonlarına doğru ters köşe yapar siz de okurken zevkten dört köşe olursunuz Yine böyle güzel hislerle başladım kitaba, olay Fransa da geçiyor malum yazarın memleketi herşey normal, sonra bir baktım Fransa'daki göçmen Türk işçiler girdi işin içine, sonra Alparslan Türkeş, bozkurtlar, ülkü ocakları Tansu Çiller, Mehmet Ali Ağca, Gaziantep gibi bizim memleketten isimlerin zikredilmesiyle beni bir şaşkınlık alıyor durup durup kitabın kapağına bakıyorum acaba doğru kitabımı okuyorum diye Yani yazar sağolsun kurguyu Türkler üzerinden kurmuş.
Kitabın içeriğinden spoiler vermeden şunu diyeyim; belli ki yazar eseri yazma aşamasında derin araştırmalar yapmış, kimi doğru bilgi kimi eksik bilgi artık o noktada ayrımı yapabilmek biraz da biz okuyucuların tasarrufunda diye düşünüyorum.Neyse yani beğendim eseri, güzel kurgu. Acaba acabalarla bitti güzelim kitap. Tavsiye ediyorum sizler de okuyun.
"Aslında körlük, umudun tükendiği bir dünyada yaşamaktı..." demiş José Saramago. Ne de güzel demiş... Sahi hayatımız hep kurduğumuz hayaller ve umutlarımız ile geçmiyor mu?Umudumuz olmadan birer hiç değil miyiz düşündünüz mü? Boş bekleyişlerimizin kılıfları o güzel umutlar değil mi?Aman liseyi kazanayım, üniversiteyi bitireyim, hele bir para kazanmaya başlayıp evleneyim, şu çocuğu bir doğurayım, hayırlısıyla şu çocukları bir evlendireyim... Bu bekleyişlerin hiç sonu yok sanki ama yine de beklediğimiz o şey gerçekleşince tam da her şey nihayete erecekmiş gibi hissederken sonraki görevimiz usulca belirir önümüzde ve yine bir umut kapısı kendini gösterir. Ah insan olmak...
Eseri okumak için bu kadar zaman beklemiş olmama şaşıyorum, ama işin şöyle bir güzel yönü var. Tam beklemediğin anda harika bir eser okuyorsun, o anın zevki var ya arkadaşlar öyle paha biçilemez bir şey ki. Mesela hani olur ya keşke hafızam şu filmi unutsaydı da tekrar hiç izlememiştim gibi izleyebilseydim deriz bazen, işte öyle bir heyecanla okudum. Yazarın kaleminin ustalığı, kendince kullandığı o sonu gelmeyen virgüllü diyaloglar beni mest etti. Ayrıca okurken sık sık sahip olduklarım için Allah'a şükrettiğim ama bir yandan da kıymetini bilmediklerim için kendi halime üzüldüğüm bir eser oldu. Yine aynı şekilde bu dünyada kadın olmanın zorluklarını gerçekçi bir şekilde uyarlayarak anlatan yazara hayranlığım arttı. Övülesi, enfes bir eser ve muhakkak okuyun kitap dostları.
Livaneli'nin Engereğin Gözü eserini oldukça etkileyici buldum. Eminim sizler de okuyunca hem fikir olacaksınız. Fakat henüz okumamış olanlar için şunu belirteyim, bu roman tarihi bir roman DEĞİLDİR.Sonra çıkıp yazar bu eserde ecdadımıza iftiralar atıyor demeyin. Hoş Livaneliyle ilgili birkaç farklı görüşüm de var ama bunun bu eserle alakası yok Eser oldukça iyi şimdi söylemeden edemeyeceğim. E ne demişler yiğidi öldür hakkını yeme.
İçerikle ilgili fazla spoiler vermek istemiyorum ama şu alıntıyı da paylaşmadan edemeyeceğim: "İktidar uğruna öz oğlunu sapık yapan, öteki oğlunu tahttan indirip hapse attırarak feci sonunu hazırlayan, torununu öldürmek üzere tuzaklar kuran Venediklinin, yeniçeriler elinde çırpına çırpına can verişi İstanbul halkında kuşaktan kuşağa, bir ibret öyküsü olarak anlatılacak ve delik deşik tahta evlerde oturan yoksulların her zaman söylediği kefenin cebi yok ve öteki dünyaya hiçbirşey götüremezsin yorumlarının tekrarlanmasına yol açacaktı."
Keyifli okumalar dilerim
Merhaba! Hızlı bir inceleme olacak.İlk önce eserin bir tiyatro oyunu olduğunu belirteyim, ayrıca bilmeniz gereken bir diğer şey eserde tam bir olay akışı yok en azından hareketli bir akış yok. Fakat ne hikmetse sanki bir olay akışı varmışcasına kendini okutuyor kitap. Genel temalarımız ise hayatın boş yaşanmış olması, amaçsızlık ve karakterlerin melankolik ruh halleri diyebiliriz. Kitabın arka yüzündeki şu satırlarla incelememi kısa tutarak sizelere veda ediyorum: "Vanya Dayı, kayıp zamana, gerçekleşmeyen umutlara, boşa harcanan hayatlara ve imkansız aşklara adanmıştır." Esen kalın
Çevremdeki çoğu insan gibi ben de küçüklüğümden beri İslam Peygamberi Hz.Muhammed hakkında ailemden, okulumdan, kitaplardan parça parça şeyler öğrendim. Sonra geçenlerde düşündüm ki bunlar bana yetmiyor, sanki daha çok öğrenmeliyim hem de kronolojik sıraya göre(bu benim en iyi öğrenme yöntemimdir, tarihsel sıra olunca sebep-sonuç ilişkisi kurarak hafızamda daha iyi yer ediniyor bilgiler). Birkaç dakikalık araştırmayla Salih Suruç'un adeta benim gibi düşünmüş olup öğrenmek isteyenler için yazdığı bu kitaba denk geldim, hemen sipariş ettim ve iyi ki diyorum şu an. İyi ki... O kadar açık bir dille yazılmış ki, sanki yazar 10 yaşındaki çocuk da 50 yaşındaki yetişkin de rahatlıkla anlayabilsin diye özen göstermiş. Çok beğendim, hep bildiğim duyduğum bilgiler artık düzen içinde karşımda şimdi. Merak edenlere tavsiye ederim.
