Merhaba, Cihan Çetinkayanın kalemiyle ilk kez tanışıyorum. Kitapta iki zıtlıktan bahsederken bende yazarın kaleminin iki zıttı arasinda kaldım. Kitap akıcı ve sürükleyici bir eser ancak yazar kendini cumleleri oluştururken fazla kasmıs hissi uyandırdı buda beni kitabı okurken rahatsız etti. Biraz cumle tasvirlerine Nazan Bekiroglu havasi katmak istemis gibi geldi. Ancak hikaye guzel ve okunmaya deger.
Cengiz Aytmatov Cemilede büyük hayal kırıklığına uğrasamda, Sultanmuratdaki insanin iç dünyasını bu kadar güzel anlatan betimlemelerin olması beni derinden etkiledi. Ancak Sultanmurat kitabın tam ortasında kalıpta kitabı kaybetmiş ve asla da yenisini bulamayacagimiz bir şekilde bizi ortada bıraktı. Hikaye asıl bittiği yerde başlayacaktı. Hayatım boyunca Sultanmuratla mirzagulu düşüneceğim. Ekini nasil ektiklerini, Çekişin ne yaptığını, Sultanmuratin babasinin gelip gelmedigini. Cengiz aytmatov'un her zamanki gibi ustalığıni konuştuğu güzel bir eserdi.
Stefan Zweig'den gene kendinizi kitabin içinde hissedeceğiniz bir hikaye. Kitabı okurken bay Salamonsohn'a cok üzüldüm. Hikayenin böyle bitmesini istemezdim. Eşine ve kızına bir ders vermesini beklerdim. Belkide en büyük ders onları umursamamaktır, tıpkı salamonsohn'un yaptığı gibi, keyifli okumalar herkese
Bir Kalbin ÇöküşüStefan Zweig · Karbon Kitaplar · 201920,5bin okunma
Stefan Zweig'nin harika anlatımıyla kitap sizi içine çekiyor adeta kendinizi Amok koşucusunun yerine geçmiş gibi hissediyorsunuz. Bir solukta okuyacağınız harika bir eser.
Elif Şafak bilmedigi bir alana dalıp bocalamiş gibiydi, kitabi okurken hic zevk almadim tasavvufa hakim olmadigi o kadar belliydi ki mevlanayi ve semsi anlatamamis tasavvufun inceliklerine girememis.