Binlerce yıldır, kendimizin yaşayanların en yücesi olduğumuzdan emindik, ancak son zamanlarda bu inancımız acı verici bir şekilde yalanlandı ve kuşkusuzluğumuz derinlemesine sarsıldı. Bir düşünün: ilk önce, evrenin köşesindeki bir galaksideki çok önemsiz bir gezegende yaşadığımızı fark ederek dünya merkezli sistemimizden vazgeçmek zorunda kaldık. Ardından, diğer hayvanlarla benzerliğimizi hatta belli hayvanlarla ortak atalarımızı kabul etmek zorunda kaldık. Ne tokat ama!
Egemen olan düşünce insanların en önemli canlılar olduğu ve her şeyin etrafımızda döndüğü. Çünkü biz kendimizi diğerlerinin üzerine koyduk, biz doğanın mutlak efendileriyiz. Çekici ve iç rahatlatıcı bir görüş... Keşke doğru olsaydı!