Puan vermedi
//KİTAP TAVSİYEM
"KUZGUN YEMİNİ"
//ALINTILAR
#Karanlık her zaman korkutucu değildir, bazen de öğreticidir...
#En büyük korku bilinmeyen değil, insanın henüz tam keşfedemediği kendi zihnidir;çünkü adalet de zulüm de önce orada başlar...
#Bazı karanlıklar anlatılmadıkça büyür...
#Bazı hikayeler yazılmak değil, susmamak için doğar...
#Bilinmezlik kapının ardında kara bir kuyu gibi bekliyordu...
#Zaman yalnızca akmıyor, insanın üstüne çörekleniyordu...
#Düşünceler bazen insana bir tabanca gibi doğrulabilirdi...
#Gölge karanlığı değil aydınlığı getirecek...
#Bazen dönmek iyidir, nereye olursa olsun...
#Doğrular acıtır...
Dönüşen birinin ardından koşan herkes, bir noktada aynı karanlığa girer..
#Bazı sorular soruldukları anda anlamını yitirirdi..
#Hiçbirşey söylememek en doğru cümleydi...
#Bazı mesajlar anlaşılmak için değil, uyanmak için yazılırdı...
#Bir insanın içinde bu kadar karanlık olabileceğini... Sevginin bazen insanı kurtarmadığını... Geç farketmişti...
#Bazı sorular insanı hayatta tutmaz;sadece daha çok acıtırdı...
#Yüreğinin ortasından kırılmıştı, nasıl onarılacağını bilmiyordu...
#İnsan her zaman gerçeğin iyileştirdiğine inanır...
#Bir insanın sevdiği birini kaybetmesinden daha önemli ne olabilirdi?
Yanılmış olmak...
#Bazı anlar vardır, yaşanmasa hayat devam eder, yaşandığında ise insanın içinden bir şey kopar...
#Hiçbir şey aydınlığa erişmemişti, aksine herşey karanlığa gömüldü...
#Bazen doğru olan şey, insanın en büyük yanlışıydı...
#Bazı pişmanlıklar ses istemezdi., sessizce insanın içine çöker orada kalırdı...
#Gölgeler ölümsüzdür...
#Tehlike geçmişte kalmazdı, şekil değiştirirdi...
//KİTAP HAKKINDA
Matt Haig'in inanılmaz bir kalemi var; bir anda kendinizi kitabın içinde buluyorsunuz.
Bu kitap 
Gece Yarısı Kütüphanesi'in devamı değil, bilakis öldükten sonra hayatınızı tekrardan izlediğiniz bir kitap.
Zor günler, zor anlar, hiç bitmeyecekmiş gibi gelen ve "Ne zaman bitecek?" diye beklediğimiz o anlar, geçmişe baktığımızda saniyeler kadar az geliyor. Zaman geçmişte ya da gelecekte değil; zaman şimdi, şu anda.
Gece Yarısı Kütüphanesi bana hayatımı sevmeyi, öfkelerimi sakinleştirmeyi ve kırgınlıklarımı affetmeyi öğretmişti. Hayatta ne zaman "Keşke şöyle olsaydı," desem aklıma hep Nora Seed gelirdi. Artık zamanın kıymetini bilmemi sağlayan bir kişi daha var: Wilbur Budd.
Teşekkürler #y:13269.
Gece Yarısı Kütüphanesi'in devamı değil, bilakis öldükten sonra hayatınızı tekrardan izlediğiniz bir kitap.
Zor günler, zor anlar, hiç bitmeyecekmiş gibi gelen ve "Ne zaman bitecek?" diye beklediğimiz o anlar, geçmişe baktığımızda saniyeler kadar az geliyor. Zaman geçmişte ya da gelecekte değil; zaman şimdi, şu anda.
Gece Yarısı Kütüphanesi bana hayatımı sevmeyi, öfkelerimi sakinleştirmeyi ve kırgınlıklarımı affetmeyi öğretmişti. Hayatta ne zaman "Keşke şöyle olsaydı," desem aklıma hep Nora Seed gelirdi. Artık zamanın kıymetini bilmemi sağlayan bir kişi daha var: Wilbur Budd.
Teşekkürler #y:13269.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Fantastik bir kitabı keyifli ve akıcı yapan tüm klişelere sahip, 7,5 tan 8 verdiğim şu canım serinin ilk kitabından çok büyük bir keyif aldığım doğrudur.:))
Alaycı, zeki, komik, vurdu mu gol olan, yufka yürekli ana karakterimiz Kallik e aşırı bayıldım.
En iyi arkadaşı, kızkardeşim dediği Cinth için ise gözlerim kalp hatta gözlerim aşk. Hayatta şöyle bir arkadaş herkese acilinden lazım.
Ayrıca yine bayıldığım bir diğer karakter olan koca dev, ren geyiği,… Ruby var. Nedense onu okurken zihnimde hep Gandalf ın görüntüsü canlandı, pipodan ötürü büyük ihtimal.
Bir nevi düşman sayılan, hafif kötü ve içe kapanık çocukluk aşkı Faolan da var, ee daha da ne olsundu.:))
Aşk işleri bu kitapta tam olarak istediğim şekilde ilerlemedi ama serinin devamı için ümit verici adımlarda atılmadı değil hani.
Hekesin öldürmeye çalıştığı, kendisininde her defasında “hazırım ölüm gel al beni” dediği ama bir türlü de ölmeyen Kallik in hikayesinin devamını aşırı merak ediyorum.
Önerisi için canımcığım 
Xarıbülbül de çok teşekkür ederim. Kesinlikle tam benlik bir seriydi sevdim, pek sevdim, daha da seveceğim gibi.:))
Xarıbülbül de çok teşekkür ederim. Kesinlikle tam benlik bir seriydi sevdim, pek sevdim, daha da seveceğim gibi.:))
Çizgili Pijamalı Çocuk isimli kitabın devamı niteliğinde. İlk kitapta Auschwitz'de yönetici olan babanın oğlunun hikayesini okuyorduk. Bu kitapta ise o erkek çocuğun ablasının hikayesini okuyoruz. Açık ara farkla bu kitabı okurken çok daha fazla zevk aldım. Bunda ikinci kitabın daha uzun ve detaylı olmasının da etkisi vardır muhakkak. Okumamış herkese tavsiye ederim. Tabiki ilk önce birinci kitabı okursanız çok daha rahat okursunuz bunu. İşlemediği suçun günahını hayatı boyunca üzerinde taşıyan bir çocuğun kaçış hikayesine eşlik etmek çok zevkliydi.
Ben nasıl güzel bir kitap okudum böyle, yaşamayı, mücadele etmeyi, kız kardeşlik kavramının gözler önüne serildiği, yaşadığı bütün kötü olaylara karşı birbirine sığındıkları ve birbirlerine tutku ile sarıldıkları, sıcak bir hikaye.
Saç örgüsünün devamı diyemeyiz ama Uçurtmada da Saç Örgüsü’nden misafirimiz var.
Lena, Fransa’da öğretmendir ve orada yaşadığı büyük bir acı kayıp sonucu daha önceden hayalini kurdukları Hindistan’a gider amacı sadece ruhunu toparlaya bilmek ve kendine gelmektir. Hiç ummadığı sebeplerden dolayı Hindistan da kalır. Hala kast sisteminin keskin çizgilerle belirlediği bir ayrımın olduğunu görür ve bu tabakanın en alt sınıfı olan Dalitlerle tanışır.
Burada kadınların zorlu yaşam şartlarına, var olan ama asla işleyişe geçmeyen yasalara, sadece hayatta kalabilecek kadar para kazanılmasına izin verilip eğitiminin ve sağlığının önem verilmediği topluluğa,çocuk gelinlere, körü körüne bağlanılan gelenek ve göreneklere, değer verilmeyen, hor ve hakir görülen, tacizin ve tecavüzün sıradanlaştırıldığı, kadınların var ama yok sayılması ile karşı karşıya kalır.
Yaşadığı olaylar sebebi ile deniz kenarında uçurduğu uçurtmanın bağı ile birbirlerine bağlandıkları Lalita’yla denizde boğulurken ölümden onu son anda kurtaran Preeti ile kurdukları kardeşlik bağlarının birbirine sağlam köklerle bağlanması..
Hikayenin sonun da mücadeleleri, acıları ve yaşadıklarıyla birbirlerine sımsıkı sarılan üç kadın.
Kesinlikle okumalısınız..
BÜYÜK KEHANETİN SONU: PERCY JACKSON VE SON OLİMPOSLUİnceleme
Puan vermedi
"dünyada bir çocuğun 'perilere inanmıyorum' dediği her an, bir yerlerde bir peri düşüp ölür." demişti 
Peter Pan ... işte percy jackson serisi de benim için o mitolojik sihire inanmaktan asla vazgeçmeyen çocuk ruhumun en büyük, en güvenli sığınağı! en sevdiğim serinin bu olduğunu ve 
Son Olimposlu 'un kalbimde apayrı bir yeri olduğunu söyleyip duruyordum zaten, sonunda buraya upuzun, seriyi hiç bilmeyenlerin bile hemen gidip almasını sağlayacak dev bir inceleme yazmaya karar verdimmm mşfmsldmld
önce size bu serinin aslında bize ne anlattığından, o muazzam dünyasından kısacası olayların başlangıcından bahsetmek istiyorum çünkü bu evren sadece bir fantastik kitap değil, resmen bir yaşam tarzı! hikayemiz, 12 yaşındaki disleksi ve hiperaktivite hastası percy jackson’ın aslında sıradan bir çocuk olmadığını, yunan deniz tanrısı poseidon’un oğlu, yani bir "melez" olduğunu öğrenmesiyle başlıyor. biz de onunla birlikte long island’daki melez kampı'yla tanışıyoruz. tanrılar ve ölümlülerin çocukları olan bu melezler, dünyayı canavarlardan korumak ve hayatta kalmak için burada eğitiliyorlar.
seri boyunca percy, bilge athena'nın kızı annabeth ve bir satir olan en yakın dostu grover(kıvırcık) ile birlikte o olimpos tanrılarının bitmek bilmeyen sorunlarını çözmek için görevden göreve koşuyor. 
Şimşek Hırsızı 'yla başlayan macera, 
Canavarlar Denizi , 
Titan’ın Laneti ve 
Labirent Savaşı derken bizi adım adım o korkunç "büyük kehanet"e sürüklüyor. kehanete göre, üç büyük tanrının (zeus, poseidon, hades) melez çocuklarından biri 16 yaşına bastığında ya olimpos'u kurtaracak ya da tamamen yok edecek bir karar verecekti. işte serinin beşinci ve son kitabı olan 
Son Olimposlu (serinin devamı var ama işte bu serinin sonu gibi ), tam olarak bu 16 yaş sınırına geldiğimiz, zamanın bittiği ve o devasa savaşın patlak verdiği kitap!
ve
Peter Pan ... işte percy jackson serisi de benim için o mitolojik sihire inanmaktan asla vazgeçmeyen çocuk ruhumun en büyük, en güvenli sığınağı! en sevdiğim serinin bu olduğunu ve Son Olimposlu 'un kalbimde apayrı bir yeri olduğunu söyleyip duruyordum zaten, sonunda buraya upuzun, seriyi hiç bilmeyenlerin bile hemen gidip almasını sağlayacak dev bir inceleme yazmaya karar verdimmm mşfmsldmld
önce size bu serinin aslında bize ne anlattığından, o muazzam dünyasından kısacası olayların başlangıcından bahsetmek istiyorum çünkü bu evren sadece bir fantastik kitap değil, resmen bir yaşam tarzı! hikayemiz, 12 yaşındaki disleksi ve hiperaktivite hastası percy jackson’ın aslında sıradan bir çocuk olmadığını, yunan deniz tanrısı poseidon’un oğlu, yani bir "melez" olduğunu öğrenmesiyle başlıyor. biz de onunla birlikte long island’daki melez kampı'yla tanışıyoruz. tanrılar ve ölümlülerin çocukları olan bu melezler, dünyayı canavarlardan korumak ve hayatta kalmak için burada eğitiliyorlar.
seri boyunca percy, bilge athena'nın kızı annabeth ve bir satir olan en yakın dostu grover(kıvırcık) ile birlikte o olimpos tanrılarının bitmek bilmeyen sorunlarını çözmek için görevden göreve koşuyor. Şimşek Hırsızı 'yla başlayan macera, Canavarlar Denizi , Titan’ın Laneti ve Labirent Savaşı derken bizi adım adım o korkunç "büyük kehanet"e sürüklüyor. kehanete göre, üç büyük tanrının (zeus, poseidon, hades) melez çocuklarından biri 16 yaşına bastığında ya olimpos'u kurtaracak ya da tamamen yok edecek bir karar verecekti. işte serinin beşinci ve son kitabı olan Son Olimposlu (serinin devamı var ama işte bu serinin sonu gibi ), tam olarak bu 16 yaş sınırına geldiğimiz, zamanın bittiği ve o devasa savaşın patlak verdiği kitap!
ve