Oldukça hafif, yumuşak bir destek kitabı. Alan kitabı diyecek kadar akademik değilse de "kişisel gelişim" gerginliğine girmeden kendi kendinize yardım etmede destek olabilecek bir kitap.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Pek okumam felsefe,kütüphaneyi eritelim diye elime aldım, aman Allahım ne eğlenceli kitapmış :) münazaralarda (kitapta terim anlamıyla diyalektik) haklı çıkmak üzere başvurulacak 38 tartışma hilesini listeliyor Schopenhauer. Üstelik kitabın en başında "haklı çıkmak herkesin doğal egilimidir, bu yüzden haklı çıkmak için haklı olmaya, hakikatin kendisine güvenmek ve baş vurmak en zayıf yoldur." diyor. Sırayla 38 tartışma hilesini siralarken de sık sık "haklı OLMANIN" değil "haklı GÖRÜNMENİN" önemini vurguluyor. Hatta aklıma ne geldi, bizim siyasilerin felsefi tartışma usulü okuduğunu sanmıyorum ama seni suya götürür susuz getirirler haklı çıkma konusunda Schopenhauer cuğum :)
Nesnel insan mümkün mü?Psikoloji
Bir garip adamın, hayata kendini savunma ihtiyacı hissetmeyecek kadar ayak ucunda basan garip bir adamın öyküsü. Nesnel, gerçek anlamda nesnel bir insan tutumu olabilir mi, özümüze hissettirerek anlatıyor kitap. Kahramanımız nesnel bir biçimde duygu ve düşüncelerini toplum normlarini hiçe sayarak dile getirip topluma yabancılaşıyor. Toplumun en kallavi yargı araçları olan anne-evlat ilişkisi , din, mahkemeler, cinayet, suç, evlilik konularına buz gibi bir nesnellikle yaklaşıyor, bu duygu yoksunu net tavrı ile nihayet sinir ucuna dokunduğu toplum tarafından canından ediliyor. Kitap bir şaheser, aşırı yorum içinde boğulup, düz gerçeği, yalnız düz gerçeği düşünmek istediğim bir günde tekrar okumak üzere rafa kaldırıyorum.
Siddhartha'nın çok benzer kardeşi diye tanımlarım bu kitabı. Hint bilgeliği üzerine yazılan bu öyküde "hint fakirizmi ve cileciligini" eleştirmeden edemiyorum.
Toplum eleştirisinden çok kadın ve çocuk savunusuna dönmüş.
Önceden hipnozla ilgili kitap okumuş olmak bu kitabın kemikleşmiş toplumsal hipnozlarımıza dair çıkarımlarını anlamama yardımcı oldu.
Eh işte diyebilecek kadar beğendiğim bu kitaba bir çok eleştirim var. Eleştirilerim içerikteki fikirlerden ziyade kitabın işlenişi ve kapsam üzerine.
Öncelikle kitabı müstakil bulamadım. Kurtlarla koşan kadınlar kitabından pasajların kitabın her yerine serpiştirilmesi birinci sebep. Kurtlarla koşan kadınlar'la bu kitap bitişik duvar evler gibi olmuş. Yazarın kendi kitaplarını sıklıkla buraya taşıması ikinci sebep. Başkaca alıntıların çokluğu da söz konusu.
İyi Toplum Yoktur adında ve savında bir kitabın toplumu etraflıca ele alması gerekirken bu kitap bir kadı ve çocuk savunusuna dönüşmüş. Evet, toplumun şekillendirdiği en belirgin iki öğe bu olsa da erkekleri ezen toplumsal kodlar hiç ele alınmamış. Kadın ve çocuk savunusundan çıkıp topluma döndüğü çok az konu var, evlilikte roller, törenler, kadınların yetiştirilme tarzı, ev işleri . Bu kadar. Oysa toplumun kötülüğüne verilebilecek o kadar çok örnek varken. Misal kayınvalde-kayınpederlik, akrabalık ilişkileri, rahatça üstümüze fırlatılan maaş, doğurma, evlilik ne zaman vb sorular, namus ve bekçiliğine erkeklerin zorunlu memur edilmesi, "bizde böyle, biz böyle gördük" ler... Erkeklerden beklenen sınırı ve nasılı belli olmayan erkeklik ispatları, kılıbık söylemleri... Hiç yok hiç. Bir psikanalistin ele almasını ne çok isterdim bu konuları. Nihan Hanım, yaşadığı, yetiştiği çevre itibariyle bizim memleketin bağırsağını görmemiş galiba, zira ne iğrenç baskılar vardı konuya girebilecek.
Son eleştirim de şuna: Kitap Türk toplumu içinden çıkarak "iyi toplum yoktur" diyor. Şu halde "konsümasyon" kelimesinde neden ısrar etmiş ki? Zifaf ve gerdek mis gibi tam anlatmak