Burcu
@burcsnr
5 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
KorkunçTarih
Arapların tüm destan edebiyatında Frenkler değişmez bir biçimde, hep insan yiyen kişiler olarak betimlenecektir.
Frenkler hakkındaki bu görüş haksız mıdır? Batılı istilacılar, kurbanları olan şehrin sakinlerini sadece hayatta kalabilmek maksadıyla mı yemişlerdir? Komutanları ertesi yıl papaya gönderilen resmi bir mektupta olayı böyle açıklayacaklardır: Ordu Maarra'da korkunç bir açlığın pençesine düştü ve ihtiyaç onları Müslümanların cesetlerini yemek gibi canavarca bir işe mecbur etti. Ama çok kestirme bir açıklamaya benziyor bu. Çünkü Maarra bölgesinin sakinleri o meşum kış boyunca sadece açlıkla izah edilemeyecek davranışlara maruz kalırlar. Bağnaz Frenk çeteleri olan Tafur'ların Müslüman eti yemek istediklerini yüksek sesle haykırarak kırlara dağıldıklarını ve akşamları avlarını parçalayıp yemek için yaktıkları ateşin başında toplandıklarını görürler. Bu yamyamlık ihtiyacın mı sonucudur, bağnazlığın mı? Tüm bu anlatılanlar son derece gerçekdışı gelse de, tanıklıklarda dile getirilen suçlamalar hem betimledikleri olaylar hem de hissedilen marazi hava açısından inandırıcıdır. Bu bağlamda, Maarra savaşına bizzat katılmış Frenk kronikçi Albert d'Aix'in bir cümlesi dehşet düzeyindeki erişilmezliğini korumaktadır: Bizimkiler sadece öldürülmüş Türklerle Müslümanları değil, köpekleri bile hiç iğrenmeden yiyorlardı!
Ebülala'nın şehrinin çektiği işkence ancak 13 Ocak 1099'da, yüzlerce Frenk ellerinde meşalelerle sokakları dolaşıp her evi tutuşturduklarında son bulur. Daha önceden kent surları taş taş sökülmüştür zaten.
Reklam
Puan vermedi·216 syf.·
6 günde okudu
·2024 3. kitabı
Haklılık payı olabilirEdebiyat
Okunu hedeften öteye atan okçu, okunu hedefe ulaştırmayan okçudan daha başarılı sayılmaz. İnsanın gözü karanlıkta da iyi görmez, fazla ışıkta da. Platon'da Kallikles der ki, felsefenin fazlası zarardır. Felsefe bir kerteye kadar iyidir, hoştur; faydalı olduğu kerteyi aşacak kadar derinlere gidersek çileden çıkar, kötüleşiriz; herkesin inandığı, uyduğu şeyleri küçümseriz; herkesle doğru dürüst konuşmaya, herkes gibi dünyadan zevk almaya düşman oluruz; kimseyi yönetemeyecek, başkalarına da kendimize de hayrımız dokunmayacak bir hale geliriz; boş yere şunun bunun sillesini yeriz.
Kallikles doğru söylüyor; çünkü felsefenin fazlası bizim gerçek duygularımızı körletir; lüzumsuz bir inceleme ile bizi tabiatın güzel ve rahat yolundan çıkarır.
Reklam