Bir insanı öldürdüğün zaman bir yaşamı çalarsın. Karısını bir kocadan çocuklarını bir babadan mahrum edersin. Yalan söylediğin zaman bir insanın gerçeğe ulaşma hakkını çalmış olursun. Aldattığın zaman bir insanın doğruluk adalet hakkını elinden alırsın. Çalmaktan daha büyük bir kötülük yoktur.
Bir gün cahil hocanın biri kalabalığa sözüm ona Hz Yusuf’u sormuş:
“O hangi evliyaydı ki bacıları onu bir göle attı da anası gelip kurtardı?”
Bilge bir adam:
“Hangi yanlışını düzelteyim bilader!’ demiş. “Bir kere evliya değil peygaber, bacıları değil erkek kardeşleri, göle değil kuyuya attılar, anası değil kervancılar kurtardı.”