Buse Asude
@buseasude
Psikoloji
11 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Dorian Grey'e Göre Duyuların DoğasıFelsefe
Duyulara tapınma sıklıkla ve haklı olarak kötülenirdi, insanlar kendilerinden daha az gelişmiş varlıklar ile paylaştıklarını bildikleri ve kendisinden daha güçlü görünen tutkular ve hisler hakkında doğal bir korku geliştirmişti.
Ancak Dorian Gray'e öyle geliyordu ki duyuların gerçek doğası asla anlaşılmamıştı ve onları güzelliğe karşı duyulan zarif içgüdünün baskın karakter olacağı yeni bir tinselliğin parçaları yapmak yerine boyun eğdirerek aç bıraktığımız ya da acı ile öldürdüğümüz için vahşi ve hayvani kalmışlardı. Geriye dönüp tarih boyunca insanoğluna baktığında bir kayıp duygusu kaplıyordu onu. Ne çok şeyden vazgeçilmişti! Ve ne kadar küçük gayeler içindi bu vazgeçişler! Kökeni korku ve sonucu ise cahillikle kaçmaya çalıştıkları muhayyel yozlaşmadan kesinlikle daha berbat bir yozlaşma olan inatçı reddedişler, kendi kendine işkencelerin ve feragatlerin korkunç formları vardı. Doğa kendi olağanüstü ironisinin içinde münzeviyi çölün vahşi hayvanları ile sürünün dışına çıkarırken keşişe de arkadaşlık etmesi için kırın hayvanlarını verir.
Sayfa 149
“Bizim Petersburg’un doğası...”
“İster istemez, ufacık tefecik ve çelimsiz bir kızı andırır; siz ona bazen acıyarak bazen bir tür merhamet duygusuyla bakar, bazense bakmaya tenezzül bile etmezken, o bir gün aniden, mucizevi biçimde, anlatılamaz, göz kamaştırıcı bir güzelliğe bürünür; siz ise sersemleşmiş, allak bullak olmuş vaziyette kendi kendinize sorarsınız: O kederli, tasalı gözleri hangi güç böyle keskin bir ışıltıyla tutuşturmuş olabilir? O bembeyaz, çökmüş yanaklara böyle kan yürüten nedir? O narin yüz hatlar nasıl bu denli arzuya ve tutkuya boğulabilmiştir? Şu sine nasıl böyle kabarmıştır? Öyle zavallı bir kızın yüzüne güç, yaşam ve güzellik veren, onu böyle ışıltılı gülümseten, böyle şen, bir kıvılcım gibi çakan kahkahalarla neşelendiren nedir? Sağa sola bakıp birilerini arar, tahminler yürütürsünüz... Ama çok geçmeden, belki hemen ertesi günü, o tasalı, çökmüş bakışlarıyla, eskisi gibi rengi atmış yüzü, hareketlerinde eski boyun eğmişlik, çekingenlik ve dahi pişmanlıkla, hatta o anlık tutku parlamasından duyduğu öldürücü ıstırabın ve korkunun izleriyle kızcağız yine karşınızdadır. Size ise üzülmek kalır; o geçici güzellik öyle çabuk, öyle geri dönülmez biçimde solup gitmiş, gözlerinizin önünde öyle aldatıcı biçimde, amaçsızca parlayıp sönmüştür ki... maalesef daha onu sevmeye bile vaktiniz olmamıştır...
