Buse
@busecaglayan
Yaralarımız bizim sorumluluğumuz olmayabilir fakat iyileşmek bizim sorumluluğumuz
• автор статьи
Kırılmadık Bir Şey Kalmadı
Kırılmadık Bir Şey KalmadıŞu anda okuduğu kitap
Reklam
YARAYLA ALAY EDER YARALANMAMIŞ OLANEdebiyat
Sözlerle anlatılabilir mi, bir acının derinliği... konuşabilir miyiz, hissedemediklerimizi... romeo ve juliet gibi delicesine sevmişsek birini.
Tarih boyunca iki düşman aileye mensup, sevgililerin ölümsüz aşkları dolanmıştır dilimize. aslı ile kerem, leylâ ile mecnun misâli. romeo ve juliet'de ailelerin düşmanlığına rağmen, baş koymuşlardır aşkın yoluna. bu öyle bir aşktır ki, anlatılmaz... onlar gönül verseler de birbirlerine, bakalım kader yollarını birleştirecek mi?
Ah! ebeveynler... hep kendi pencerelerinden bakarlar dünyaya. düşünmezler mi, evlatları mutlu olsun, huzurlu bir yuva kursun. keşke engel olabilsek öfkeli düşüncelerimize... öfkeli düşüncelerimizin adaletsiz bencilliğinden yaşanmaz mı, bütün bu kavgalar. hep bir isyan, hep bir başkaldırı. ne var ki bunda, iki genç birbirini sevdiyse. neden rahat bırakmayız onları. destek olacağımıza, köstek oluruz, acımasızca...
" Sevgi olmasaydı, dünya donardı. " diyen, mevlânâ celaleddin rumi'ye inat, sevgi yerine nefret dağıttığımız halde, geleceğe dair umutluyum yine de. bir gün, insanlığı felakete sürükleyen bu kan davaları son bulacak ve sevenler sevdiklerine kavuşacak!
sanmayın ki, bütün aşklar yarım kalacak! elbette bu atmosferde, vuslatın mahşere ertelenmediği kavuşmalarda yaşanacak.
Shakespeare'in eşsiz kaleminden, muhteşem bir eser. " bir yapıtın ölmezliği işin öyküsünde değil, o öykünün yazarı tarafından ele alınışında var olur. " der, özdemir nutku. shakespeare hakkında bütün dile getirmek istediklerimi diğer eserlerin incelemelerinde ifade etmiş olsam da, keskin nükte ve kelimelerle oynamasına değinmeden geçemiyorum. hele ki, romeo ve juliet'i ışık imgelemine benzetmesi, shakespeare'den başka hangi yazarın aklına gelir.
harry potter serisini bilmeyen yoktur. şimdi dikkat edin bakalım, bu cümle size bir
Turgut, Selim’in ışığında kendi özbenliğini bulmuştu ya da kaybetmişti nasıl yorumlamak isterseniz öyle yorumlayabileceğiniz bir kitap... ilk kez okuyacaklar için tavsiyem ilk yüzelli sayfasında dişinizi sıkmanız, sonrasında nasıl bittiğini anlamayacaksınız bile. İkinci defa okuduğunuzdaysa hayatınızın kitabı olmasa da ilk üçe gireceğini garanti ederim. Selimin ışığında kendi özbenliğinizi bulmanız dileğiyle.
Kitabın ruhuna girmek için yaşınız şöyle otuza yaklaşacak, günlük yaşantımızda insanların yaptığı, kendinizin yaptığı rolleri fark edeceksiniz, ilişkiler/iniz, konşmalar/ınız sığ gelecek, çok 'aykırı' biri değilseniz topluma uyum sağlamak için bu yapmacık tutuma ister istemez dahil oldugunuzu göreceksiniz, yalan söyleyebildiğinizi, içinizden geçeni değil de 'karşıdakine söylemenin daha uygun olacağı şeyleri' dile döktüğünüzü, insanlar ve olaylar karşısında dürüst olmadığınızı ve hele evliyseniz otomatikleşmiş, alışılmış davranışlar sergilediğinizi, 'kendiniz' olmadığınızı ve bunun için harekete bile geçmek istemeyişinizi (ki burada kitapta da geçen oblomov karakterini hatırlarsınız), 'gerçekler' karşısındaki o bezginliği, 'rol yapışları' (hayat bir sahneydi ne de olsa)...
Oğuz Atay
Oğuz Atay
