Buse Koç
@buseekocc
Okur, yazar, çizer...
Öğrenci
Çağ Üniversitesi
Adana
10 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
Her zaman dizilerde,filmlerde karşılaştığımız meşhur repliğin sahibi romeo ve juliet.’Dur şu pencereden süzülen ışık da ne? Evet, orası doğu, Juliet de güneşi!’’ ‘’Ah, Romeo, Romeo! Neden Romeo’sun
Duygularımı yerle bir eden, içimi acıtan bir klasik getirdim size. Victor Hugo, idam gibi korkunç bir cezalandırmanın insanlığa faydası olmadığını fark edip toplumu bilinçlendirmek için yazmıştır ve ilk basıldığında ismini saklamıştır. O dönemlerde insanların idamları zevkle izlediklerini eleştirmiştir. Suç ne kadar büyük olursa olsun idama karşı olduğunu vurgulamıştır. Aynı düşüncede miyim ? Kesinlikle değilim. Tecavüz suçu haricindekiler düşünülebilir ama bu suçtan yargılananlar idam edilmeli. Kitaptaki karakter bir cinayet suçundan yargılanıyor ve idamına karar veriliyor. Benim en çok hüzünlendiğim bölüm idamdan hemen önce babayla kızı son kez görüştüyorlar ve kızı babasını tanımıyor..Okurken kişinin acılarını hissettim adeta. Öleceğini bilerek yaşadığı son 6 hafta...Etrafındaki her şeyin hatta aldığı nefesin bile belki de ilk defa farkına vararak geçirdiği, kendisiyle hesaplaştığı kronometreye bağlı zaman diliminin geri sayımı... Derinden etkileneceğiniz bir roman.
İlk sayfalar bu ne ya çok sıkıcı diyerek okudum muhtemelen sizde başlarda öyle olabilirsiniz pes etmeden devam edin. Öncelikle kitabın içerisindeki aforizmalar beni benden aldı. Beğendin mi sorusuna cevabım kesinlikle evet. Birçok farklı açıdan incelenebilir bir kitap. Ne güzel bir dost o öyle insanın karşısına alıp dertleşesi geliyor. İhtiyacımız olan noktaları tam on ikiden vurmuş. Bazı cümleleri aynı hazzı alabilmek için tekrar tekrar okudum diyebilirim. Bize öyle güzel mesajlar vermiş ki... Bizler acının hayatın bir parçası olduğunu bir türlü kabullenemiyoruz, Ermiş kabullen diyor, diğer türlü diyalektik anlayış gereği zevki de algılayamazsın diyor. Çok da doğru söylüyor.
“Sana, beni asla tanımamış olan sana...” sanırım bu alıntı bile kitabın en büyük özeti olabilir. Bir insan nasıl bu kadar büyük bir sabırla kendisini tanımayan bir adamı onca sene sıfır umutla sever? Çocukluğunu hatta çocuğunu yoksayarak... Bu nasıl bir aşk bu nasıl bir sabır. Her okuduğumda etkilendiğim, içimi acıtan ve gerçekten bilinmeyen bir kadının mektubu olan kitap...
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,2bin okunma