büsra
@busraercann
Hayal ettiğim o saadet gayesine ulaştıktan sonra ne kendi ölümüme acırım ne de dünyanın yok olmasına...
Reklam
paltosunu üzerinden fırlatıp, kabaran nemli toprağın üzerinde ağırlaşmış ayakkabılarla bata çıka yürümekten, bir tepeyi koşarak tırmanmaktan sonra tıpkı yukarılardaki bir kuşun pırıltılı havada yaptığı gibi ansızın anlamsız sevinç çığlıkları atmaktan duyduğu delice mutluluk neredeydi?
İnsan yalnız yaşayınca bir şey anlatmanın bile ne olduğunu unutuyor, dostlarla birlikte inanılabilir şeyler de ortadan kayboluyor.
Sayfa 16
