"Yaşıyorum," dedi delikanlıya, "aysız ve kamp ateşsiz bir gece". "Ve bir şey yerken yemekten başka bir şey düşünmem. Yürüdüğüm zaman da yürüyeceğim, hepsi bu.
Savaşmak zorunda kalırsam, ölüm şu gün ya da bu gün gelmiş vız gelir tırıs gider. Çünkü ben ne geçmişte, ne de gelecekte yaşıyorum. Benim yalnızca şimdim var ve beni sadece o ilgilendirir.
Her zaman şimdide yaşamayı başarabilirsen mutlu bir insan olursun. Çölde hayat olduğunu, gökyüzünde yıldızlar olduğunu ve insan hayatının özünde bulunduğu için insanların savaştıklarını anlayacaksın. O zaman hayat bir bayram, bir şenlik olacak; çünkü hayat, yaşamakta olduğumuz andan ibarettir ve sadece budur.
Bereket versin,evde kapalı kalan ve ehli bir hayvan halinde,fakat çox daha maksatsız bütün kızların hepsinde olduğu gibi,onda da vücudunu ve kafasını hiçbir şeyle meşgul etmeden,hiçbir şey düşünmeden ve hiçbir şey yapmadan saatlerce,günlerce,belki aylarca,senelerce bekleme kabiliyeti vardı ve içini yakan düşüncelerden bitap bir hale gelince ,bu mutlak hiçliğin kucağına atılıyordu.