"Yağmura kendinizi açın," buyuruyor Hazreti Resul. "Çünkü onun Allah (c.c.) ile akdi tazedir." Başınızı açın, yağmurda ıslanın. Biraz yağmur kimseyi incitmez.
"Ve Allah (c.c) gözlerimizi, kendimizi görmeyen bir şekilde yaratarak, bize bir ipucu vermişti. Görürken; kendimizi göremiyorduk. O hâlde, kalp gözümüzün; tekrar görebilir hâle gelmesinin sırrı da; kendimizi görmemekten geçiyor olmalıydı."
"Bu dünya da, Allah (c.c) ile bakıştığımız, bir ayna olabilir miydi acaba? Allah'ın (c.c) üstünde; muhabbetin, sevginin, aşkın buluşması için; özenle yerleştirildiği bir ayna."
"Kalp! Muhabbetle, sevgiyle, aşk ile çalışır. Ve kalbi çalışan bir kimse, bir Peygamber'in bütün bir tepeyi kaplayan nurunu, gecenin karanlığında, yüzünüze tutulan, bir fenerin ışığı gibi görür. Çünkü nur tektir; bir Peygamber, nurunu o tek nurdan, Allah'tan (c.c) alır.
Ay'ın ışığını, güneşten alması gibi. Onun nuru, Allah'ın (c.c) nurudur. Geceleyin suya vuran ay ışığının, aslında Güneş'in ışığı olması gibi."
J.C.C.: Bir kütüphane okuduğumuz ya da günün birinde okuyacağımız kitaplardan oluşmaz ille de, bunu açıkça belirtmek aslnda çok iyi oldu. Okuyabiliriz dediğimiz kitaplardır bunlar. Ya da okuyabilirsek dediğimiz. Asla okumayacak olsak bile.
U.E.: Bilginin teminatıdır bu.