gömeçtekigizliokur
@caciktakinane
Kendi kendime okuyorum.
Mimarlık
2003
35 okur puanı
Ağustos 2023 tarihinde katıldı
Başından sonuna hikayenin bu kadar farklı duygular yaşatacağını düşünemezdim. Bi yerde artık Zehra'yı unutup Mürşit efendiyle devam ediyorsunuz ve günlüğüne konuk oluyorsunuz sanki elinizdeki kitap onun günlüğü. Sonunda da artık çoğu yeni duyguyu hibenize eklemiş oluyosunuz. iyi okumalar..
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sarı Yüz, okurunu “iyi” ve “kötü” kavramları arasında rahatsız edici bir gri alanda bırakıyor. İlk bakışta “kötü” bir karakterin gözünden anlatıldığını düşündüğümüz hikâye, ilerledikçe bu yargıyı sorgulatıyor. Ne Athena’nın ne de June’un davranışlarını tamamen doğru ya da tamamen yanlış olarak nitelendirmek mümkün; hatta okur, zaman zaman kimin neyi hak ettiğine dair net bir sonuca varamıyor.
Bu belirsizlik, romanın en güçlü yönlerinden biri. Karakterlerin ahlaki olarak kaygan zeminde ilerlemesi, hikâyeyi daha gerçekçi ve çarpıcı kılıyor. Anlatım dili sade, kurgusu ise oldukça akıcı; bu sayede kitap bir solukta okunabilecek kadar sürükleyici bir yapıya sahip.
Bekle Beni kitabında Leyla ile Selim’in hikâyesine tanık oluyoruz. Ancak bunu Leyla ve Selim’in defterlerine girerek görüyoruz. Bu da Selim’in ve Leyla’nın bütün duygularına ve acılarına tanıklık etmemizi sağlıyor. İkisinin de birbirinin acısından haberi olmaması ise bize en çok acıyı hissettiren şey oluyor. Lakin kitabın belki de beklentimin yüksek olmasından belki de güzel bi konuya yaraya parmak basmasından olabilir ama çok sürükleyici çok beğendim diyemicem. Maalesef...
Hamnet, okuru eski zamanlara götüren, dönemin ruhunu ve insan ilişkilerini derinden hissettiren bir roman. O dönemde yaşanan duygular başka hangi kelimelerle anlatılabilirdi bilmiyorum; yazar, karakterlerin iç dünyasını öyle güçlü bir şekilde aktarıyor ki okurken kendinizi onların arasında buluyorsunuz.
Herkese garip ve tuhaf gelen davranışları olan bir annenin kalbine dokunan bir delikanlıyla başlayan hikâye, kurulan aile ve sonrasında yaşanan büyük trajediyle daha da derinleşiyor. (Latin hocasının da dediği gibi, “trajedi” kelimesi burada tam karşılığını buluyor.)
Romanda herkesin duyguyu yaşama biçiminin ne kadar farklı olduğu çok çarpıcı bir şekilde gösteriliyor. Her karakterin içine tamamen giremesek de özellikle annenin yaşadığı acı ve iç dünyası okura çok güçlü bir biçimde geçiyor. Bu yönüyle Hamnet, duyguyu hissettirmeyi başaran, etkileyici ve sarsıcı bir roman.
Bu İçindeki Öküze Oha De günümüz okuma alışkanlıkları içinde yer yer zorlayıcı olabilir. Çünkü alıştığımız “hızlı çözüm”, “beş adımda mutluluk”, “üç haftada yeni sen” vaatlerinin tam karşısında duruyor. Çok satan kişisel gelişim kitaplarını sert bir dille eleştirirken bunu kuru bir öfkeyle değil; okuduğu onlarca kaynağa dayandırarak, tezlerini temellendirerek yapıyor. Bu da eleştirisini güçlü ve ikna edici kılıyor.
Yazarın dili akıcı ama konforlu değil. Okuru rahatlatmak yerine sarsmayı tercih ediyor. Kimi zaman yüzleşmeye zorluyor, kimi zaman da “gerçekten değişmek istiyor muyum?” sorusunu düşündürtüyor. Kitap boyunca, popüler kişisel gelişim söylemlerinin nasıl yüzeysel kaldığını ve insanın kendi içindeki engellerle hesaplaşmadan gerçek bir dönüşümün mümkün olmadığını hissettiriyor.
Bu yönüyle kitap, motivasyon dağıtan bir rehberden çok, zihinsel bir tokat gibi. Okuması kolay değil belki ama bitirdiğinizde sizi daha dürüst bir düşünce alanına çekmiş oluyor. Eğer kişisel gelişim literatürüne biraz mesafeli bakmak ve ezber bozan bir metinle karşılaşmak istiyorsanız, kesinlikle dikkat çekici bir eser.
