Hiç aşık olmadım veyahut aşka anlam veremedim. Bu konu üzerine yazılmış, oynanmış, sergilenmiş, bestelenmiş her şey kurgudan ve kendinin fazlaca kaptırmadan ibaret bana göre. Lakin bu kitabın doyuruculuğu aşk hikayesi yüzünden değil, yaşama hazırlıksız yakalanmış, duygusal açlık çeken, ve Tanrının yardımını görmemiş veya fark etmemiş bir kız çocuğunun, kadının, bu açlıkla bir erkeği kendi yaşamının gayesi haline getirişi aslında. Söylenecek söz bırakmamış Zweig. Okumak lazım. Bu şekilde hissedebilir, bu şekilde anlam veririz ancak. Kıyası yapılamaz bu duygunun.
..."çünkü yeryüzünde hiçbir şey kuytuluklardaki bir çocuğun fark edilmeyen sevgisiyle karşılaştırılamaz"...