Kitap, reenkarne olarak farklı bedenlerde dünyaya geri dönen bir köpeğin, en sevdiği insanı bulma çabasını ve bu süreçte kendi "hayattaki amacını" keşfetmesini anlatır. Eser yalnızca köpekleri değil, insan ve hayvan arasındaki o eşsiz bağı yüceltir. İster sizi heyecanla kapıda bekleyen bir köpek, ister tüneğinde hareketlerinizi inceleyen meraklı bir papağan, isterseniz de eve adım attığında tüm neşesiyle oynamaya hazır bir yavru kedi olsun; bir canlının insan hayatına kattığı o saf, beklentisiz ve onarıcı sevgi kitabın tüm satırlarına kusursuzca işlenmiştir. Küçüklüğümden bu yana bana okumayı sevdiren kitaplardan bir tanesi. 
Can Dostum
Can Dostum
SIRTINDAKİ HANÇER #kitapyorumu
"Her zaman seni seçerim, Em. Sen her şeyden önce geliyorsun. Sana bunu kanıtlamak istiyorum. Başıma ne gelirse gelsin, benden nasıl bir canavar yaratırlarsa yaratsınlar, ben yalnızca sana boyun eğeceğim.”
Kitabımız adının hakkını kesinlikle sonuna kadar veriyor. Entrikalarla, ihanetlerle ve her an birinin diğerinin sırtına bıçak saplayabileceği bir gidişata sahip. Temposu hiç düşmüyor. Sayfalar ilerledikçe açığa çıkan sırlar, politik oyunlar ve karakterlerin birbirine karşı kurduğu tuzaklar sürekli bir sonraki bölümde ne olacak merakında bırakıyor.
Ana karakterler arasında toksik ama bağımlılık yapıcı bir ilişki var. Zaten hikayemiz karanlık askeri romantizm düşmandan aşka türünde. Diğer kitaplardan ayrıldığı kısım gerçekten düşmandan aşkayı işlemesiydi bence başka kurgularda daha yumuşatılmış hâlini okuduk. Emery ve Cameron birbirine gerçekten düşman, aralarında derin bir nefret ve güven problemi var. Birbirlerinin zayıflıklarını arıyorlar ve bu da aralarındaki gerilimi arşa çıkarıyor. Cameron'ın karanlık, acımasız ve manipülatif yapısı, Emery'nin ise onun altında ezilmeyen, kendi intikamının ve gücünün peşinden giden dik duruşu benden tam not aldı. Karakterlerin birbirini evcilleştirmeye çalışmaması, aksine birbirlerinin karanlığını kabul etmesi güzel aktarılmıştı. Cameron'ın Emery'e karşı duyduğu o tehlikeli, sahiplenici ve obsesif korumacılık anları favori kısımlarımdandı. Karakterlerin birbirini alt etmek için oynadığı akıl oyunları, satranç hamlesi gibi işlenmiş baya iyiydi.
Yazar, karakterlerin içsel çatışmalarını ve geçmiş travmalarını okuyucuya hissettirmekte oldukça başarılı. Eğer elinizden bırakamayacağınız, her satırında tehlikeyi hissedeceğiniz, karakterlerin birbirinin canını yakarken aslında ruhlarını iyileştirdiği
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Evelyn roswell sehirden ve sosyete hayatindan uzak babasi ve erkek kardesiyle kirsalda hayatini gecirdigi bir dönemden cameron alderhoodun malikanesini uzanan bir serüvene savruldu.
Cocuk yasdayken hayatini kurtaran kontla aslinda bir şekilde gelecek hayalleri hep vardı.Kontun annesine refakat etmek icin tekrar yollari kesistigi an gecmisin laneti hepsine bulasti .siradısi bir hikaye karmasik iliskiler , sahibeli olümler ve cözülmesi gereken , merak uyandiran aile gemisine evelyn kayitsiz kalamadi.
Camerona gittikce cekilen hislerinede karsi koyamazken yuvarlanip bir aşka düstüler .
Bizler Bir Tanrının Seçtikleri Değil Lanetledikleriyiz
Bu incelemeye ne yazacağımdan emin değilim.İlk iki kitaptan sonra bu kitap beklentilerimin bayağı üstüne çıktı.Yani en azından 200'den sonrası.İlla bir kaç sayfa(ömrümün yarısı)darlaması lazım sanırım Victoria'nın.
Bu kitap kesinlikle Adamlar'dan "Koca Yaşlı Şişko Dünya"şarkısıydı. Özellikle şey kısmı kitabı çok yansıtıyordu.
Kiminin babası padişah, sorunu çözer
Kiminin babası fotoğraftan gülümser
Kimi gider uzaya öbürü bir odada
Müebbet komada
Bu kitapta seni çok az görsek de yine kurguyu sen sırtlandın Julian.Yemin olsun bu adam olmasa kitap yok.Bir öğretmenden fazlası.Zaten bu kitabın ana fikri adamın sözü yani.
"Bizler bir tanrının seçtikleri değil lanetledikleriyiz."
X(spoi olmasın diye isim yazmadım.)ile ilgili her sahne çok mükemmeldi yani korkunç bir canavar olsan da seviyorum seni X.Özellikle küvet sahnesi,yani ben orada paramparça oldum.Tüm bunlara rağmen bu sahneler ve X bizi canavara dönüştürenin seçimlerimiz olduğunu gösteriyor.Yine de X'i Y(spoi olmasın diye)yarattı.Yani bu seçim mi oluyor emin değilim.Her şeyi Y'nin üstüne yıkmak biraz gaddarca olsa da Y hiç iyi bir insan değildi kusura bakmasın.X üzümlü kekim benim ya,ne kadar kötü biri olsa da o sadece çocuktu...
Ve Z'nin ihaneti!O son bölüm bitirdi beni ya.Hep güvenimizi boşa çıkarmak zorunda mısın Z?Güç bu kadar önemli mi ya?!?Söz vermiştin desek de boşuna,aptal Z.Umarım boğazını keserler senin de.Artık affedilmezsin.
Ve şükürler olsun ki bu kitapta romantik bir şeyler vardı.(Hepsi X'in takıntısı)En azından Farley artık anne.Şükürler olsun ki ona bir şey olmadı,ben çok seviyorum onu.Albayı da çok seviyorum.Umarım mutlu olurlar ikisi de.
Cameron vallahi sana çok sövüyorum kızım.Mare'ye bencil de kendini everest dağı gör.Ayıp yani,umarım değişirsin.Evangeline seni de
Ormana gittim çünkü bilinçli yaşamak istiyordum.
Ölü Ozanlar Derneği hakkında uygun cümleleri bulmak gerçekten zor bu yüzden kitabı bitirdikten sonra hemen bir şeyler yazmak istemedim ama bu kitap hakkında bir inceleme yazmazsam da Ölü Ozanlar'a saygısızlık etmiş olurum :)
Ölü Ozanlar Derneği kitabı kendisiyle aynı ada sahip olan Ölü Ozanlar Derneği adlı filmin kitaba uyarlanmasıdır. Genellikle kitaplar filmlere uyarlanır ama bu sefer film kitaba uyarlanmış. Filmin senaryosunu okuyan ve etkilenen N.H KLEINBAUM bu senaryoyu daha detaylandırarak kitap haline getirmiştir. Ölü Ozanlar Derneğinin ilk önce kitabını okudum ardından da filmini izledim ve şunu söylemeliyim ki film çıktıktan sonra iyi ki kitabı da yazılmış çünkü filmdeki karakterler, olaylar vs. sanki film süresi uzamasın veya film daha maliyetli olmasın diye yüzeysel anlatılmış bu da filmi anlama ve benimsemede biraz sorun yaşatmaktadır ama kitapta bu sorun yok.Kitapta karakterlere ve olaylara gereken özen gösterilmiş ve filmde olmayan ama kitapta olan olaylar, şiirler ayrı bir güzellik kattığı için bu kitabı filminden daha çok sevdim. Ölü Ozanlar Derneğinin ana karakterleri Neil, Todd, Charlie, Knox, Pitts, Meeks ve Cameron adında 7 öğrenci ve edebiyat öğretmenleri John Keatingdir. Yan karakterler ise okul müdürü, latince öğretmeni, matematik öğretmeni, öğrencilerin aileleri ve diğer öğrencilerdir. Ana karakter olan öğrencilerin kişisel özellikleri hakkında bir yorum yapmak gerekirse Neil sevecen,hayat dolu ve lider ruhlu biridir. Charlie grubun en haylazı ve en cesurudur. Knox grubun aşığıdır ve sevdiği kızı elde etmeye çalışmaktadır. Todd grubun en son katılanı, en utangacı ve en içine kanapık kişisidir. Pitts ve Meeks kısaca grubun zekileridir. Cameron ise gruba ihanet eden ve J.Keating'in onca öğretisinden bir şey anlamayan salağın tekidir. Ölü Ozanlar
Ben bu kitabı tamamen polisiye diye almıştım. Arka kapak da bana öyle hissettirmişti zaten. Başta da gerçekten öyle ilerliyor gibi duruyor; bir bulmaca, çözülmesi gereken gizemler, şifreler, Mike’ın araştırmaları… Ama kitap bir noktadan sonra öyle bir yere gidiyor ki “Ben ne okuyorum şu an?” diyorsunuz.
Özellikle Jess bölümleriyle birlikte kitap bir anda gerilim ve korku tarafına kaymaya başladı. Boş evlerde kalan bir kadın, ölmüş tuhaf bir ev sahibi, porselen oyuncak bebek koleksiyonu, valizden çıkan bir bebek… Atmosfer gerçekten çok iyiydi. Uzun zamandır bir kitapta bu kadar ürkediğimi hatırlamıyorum. Hele oyuncak bebek tasarımcısının mektubunu okuduğumuz kısımlar… Kitap resmen korkunç bir Pinokyo hikâyesine dönüştü.
En sevdiğim şeylerden biri de üç farklı bakış açısından aslında üç farklı tür okuyormuş gibi hissettirmesiydi. Mike tarafında polisiye-gerilim ve bulmacalar vardı. Jess tarafı tamamen gotik korku gibiydi. Cameron tarafında ise işin içine bilimkurgu ve teknoloji girdi. Normalde bu kadar farklı tür aynı kitapta dağılabilirdi ama kitap özellikle 150. sayfadan sonra temposunu hiç düşürmeden akıp gidiyor. Gerçekten nefes almadan okudum.
Bulmaca kısmına ayrıca bayıldım. Şifreler sadece “havalı dursun” diye yazılmamıştı; gerçekten emek verilmiş hissediliyordu. Kitabın sonunda yer alan notu okuyunca nedenini anladım zaten. Gerçek bulmaca tasarımcılarıyla ve dünya bulmaca şampiyonlarıyla çalışılmış. O yüzden anagramlar, gizli mesajlar ve çözüm süreçleri gerçekten tatmin ediciydi. Özellikle dil oyunlarının olay örgüsünün parçası olması çok hoşuma gitti.
Ama kitabın beni en çok zorlayan kısmı final oldu. Kötü bir final değildi ama bir noktadan sonra her şey fazla hızlı gelişmeye başladı. İnsan ilişkileri bana yeterince iyi işlenmemiş gibi geldi. Bu sadece aşk
