tevrat
@canbazoglu
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Ömründe tek bir şey üretmediğine öyle seviniyorum ki !
Ne bir heykel yonttun ne bir resim çizdin ne de
herhangi bir şey ortaya çıkardın, kendin dışında !
Yaşam, senin sanatın oldu.
Sen kendi kendini besledin.
Yaşadığın günlerdir senin şiirlerin."
Oysa ben onu öldürdüm diye güllerin güzelliği azalmış değil.
Kuşlar aynı mutlulukla bahçemde şakıyorlar.
Ben de bu gece seninle yemek yiyip operaya gideceğim sonra da bir yerlerde supe yeriz herhalde.
Şu yaşam denen şey nasıl da dramatik !
Harry bütün bunları bir kitapta okumuş olsaydım hiç kuşkusuz ağlardım.
BekleyişEdebiyat
Giovanni Drogo'nun askeri yaşamı boyunca sınırdaki Bastiani Kalesi duvarları arasında monoton ritimle sıkışıp kalan kararlarını geciktiren ama kuzeydeki düşman Tatarlarla çıkacak savaşta bir kahraman olma parlak bir kariyer beklentisi içinde geçen olmayacağını bilmesine rağmen kendine bile itiraf edemediği, kendini aldatmanın,düş kırıklığının, acı çekmenin,aşağılanmanın, avuntunun, dürbüne her bakışında zihninin kendine oyun oynadığı karakterlerin düş gibi geçen ( kale için kısa asker için uzun olan ) zamanın, o hiç bir zaman gelmeyecek anın, tüm yaşamını bekleyerek tüketişin hüznün yalnızlığın romanı,
Hani balığın yaşamadığı göle oltasını atıp büyük umutla talihlini bekleyen zamanla da hayal kırıklığına uğrayan hevesi tükenen ama olta başından ayrılmayan tam balık gelince de kovulan balıkçı misali... (mantıktaki "Batık maliyet safsatası".. ) "Barbarları Beklerken" romanına bir parça benziyor. 100. Sayfalardan sonra roman sizi sarıyor. Öncesi nisbeten sıkıcı, monoton ilerliyor. Sabredin derim.
Akılda kalan Drogo'nun teğmen Moto ile karşılaşma anı vurucu...
...düşlere elveda; yaşam başka nedir ki... Ama biliriz ki hayatta her istediğimizi elde edemeyiz. Muhteşem bir anlatım....