İnsanın bir şeye bağlanması çok kolay değil . Bağlandığın andan itibaren nereye gideceğini sen değil bağlılıkların belirliyor . Kendini zincirleyip sonra da anahtarı yutmak gibi bir şey .
Mesafe olarak uzak olmasa da varoluş kaygılarımızı karşılaştırdığımızda ölçülemeyecek kadar uzak coğrafyalara yerleşmiştik. Ve şimdi bu kadar yolu aşıp karşıma geçip yere bakıp üstüne üstlük bir de söze başlamışlardı.
Hayatımıza bir anlam duygusu katabildiğimiz zaman hayatımızı daha sakin, daha huzurlu, eskilerin deyimiyle 'mutmain' olarak
yaşamış oluyoruz…
Hayatımızda bir anlam duygusu olduğu zaman, yediğimiz
darbeler, geriye dönüp baktığımızda bizi zenginleştiren tecrübeler oluyor