Cansu
@cansyx
İnsan Ne ile Yaşar?
“Şimdi anlıyorum ki insalara her ne kadar hayatta kalmalarının sebebi kendi çabalarıymış gibi gözükse de hakikatte onları yaşatan sadece sevgidir. Kim yüreğinde sevgi taşıyorsa o sevgi Tanrı’dandır ve Tanrı o kişinin yüreğindedir, çünkü varlığın sebebi sevgidir.”
Reklam
İnsan Ne ile Yaşar?
“Tanrı’nın insanların birbirinden ayrı yaşamasını istemediğini anladım. Bu yüzden her birine ihtiyacı olan şey bildirmiyor. Onların birlikte yaşamalarını istiyor ve bu yüzden her birine hepsine gerekli olan şeyi bildiriyor.”
Dehşet. Bu romanı okurken hissettiklerimin belki de en baskını. Okuduğum ilk Hakan Günday kitabı olduğu için dilinin netliğine hazırlıksız yakalandım. Bu kitap beni çok yıprattı. Çok şey götürdü içimden, oluşan boşluğa bambaşkalarını ekledi. Derdâ gibilerin (gibilerin demek saygısızlık belki ama) olduğundan sadece haberdar olan ben, bir de tüm çıplaklığıyla gördüm yaşadıklarını. Atamadığı çığlıklar beni sağır etti, konuşamadığı kelimeler benim boğazıma dizildi. Yaşamak zorunda kaldığı hayatı kendi yollarıyla protesto edişiyle çok da cesur biriydi kesinlikle.
Hayatın bir şekilde karşılaştıracağı Derda ise onunla aynı zamanda bu karanlık dünyanın bataklıklarından bir başkasında çırpınıyordu. Küçücük çocuklar. Kocaman sınavlar. Hepsinin sonucunun onların yollarını kesiştirmesi ise büyüleyici bi karmaşıklıkla çıktı karşıma.
Romanı okurken özellikle de Derdâ’nın hikayesinde gerçekten acı çektiğimi söyleyebilirim.
Kitapla geçirdiğim, “az” ama bu kelimeyi oluşturan iki iki harf içerisinde geçen onbinlerce, yüzbinlerce saatte çok fazla pisliğe tanık oldum. Kitap bittiğinde ise gerektiği kadar arınmıştım.
Az 
Hakan Günday
Az Hakan Günday
Sen de fark ettin mi? Az dediğin, küçücük bir kelime. Sadece A ve Z. Sadece iki harf. Ama aralarında koca koca bir alfabe var. O alfabeyle yazılmış onbinlerce kelime ve yüzbinlerce cümle var. Sana söylemem isteyip de yazamadığım sözler bile o iki harfin arasında. Biri başlangıç, diğeri son. Ama sanki birbirleri için yaratılmışlar. Yan yana gelip de birlikte okunmak için. Aralarındaki her harfi teker teker aşıp birbirlerine kavuşmuş gibiler. Senin ve benim gibi...
Bu yüzden belki de az, çoktan fazladır. Belki de az, hayat ve ölüm kadardır! Belki de, seni az tanıyorum, demek, seni kendimden çok biliyorum demektir. Belki de az her şey demektir. Ve belki de benim sana söyleyebileceğim tek şeydir...
Reklam