''Amir (1971) 646 tecavüz vakasıyla ilgili polis kayıtlarını inceledi ve tecavüz olaylarının % 71 'inin, ani, itkisel eylemler olmayıp, önceden tasarlanmış olduğunu buldu. Varsayım düzeyinde, itki teorisi herhangi bir eylemi açıklamak için kullanılabilir ve eğer mahkemeler karşı koyulamaz itki mantığını sonuna dek götürmüş olsalar, kimsenin herhangi bir suçtan sorumlu tutulamaması gerekirdi. Ne var ki, bu mantık, bugüne dek en çok tecavüzü ve başka cinsel şiddet biçimlerini açıklamak üzere kullanıldı. Denetlenemez erkek cinsel isteği, kuşkusuz, kadınların doğal edilgenliği inancına karşılık düşen, doğal olarak sınır tanımayan ve terbiye edilemez görünen erkek cinselliğiyle ilgili geleneksel imgeyle uyumludur.''