"Varsayalım ki evlisin, karını seviyorsun ama bir başkası aklımı çelmiş..."
"Özür dilerim ama bunu anlayamıyorum. Şöyle düşünelim; karnını iyice doyurmuş bir adam, bir fırıncının tezgahından bir ekmek çalabilir mi?"
Toplumda bir arada yaşama yasasından kaçan kişi
kaçaktır; zihninin gözlerini kapatan kimse kördür; başkalarına bağımlı olan ve yaşamak için ona gerekli olan her şeye kendi içinde sahip olmayan, dilencidir; dünyadan el etek çeken, içine çekilen ve olup bitenlerden hoşnut
olmadığı için kendini evrensel doğadan ayıran kişi, dünya üstünde bir apsedir; oysa bu olup bitenlerin nedeni
seni var eden aynı doğadır; ruhunu, öteki ussal varlıkların ruhundan ayıran kişi toplumdan koparılmış bir
uzuvdur, çünkü ruh tektir.
Başkalarının ruhunda olup bitenlerin ayrımına varamadığı için mutsuz olan bir insana rastlamak zordur; ama
kendi ruhunun devinimlerinin ayırımına varmayan bir insanın mutsuz olması kaçınılmazdır.