Çağla Taşdemir
@cdundarcan
173 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Klasik bir Zweig romanı. İnce ince betimlemeler detaylı benzetmeler ruh tahlilleri tasvirler vs vs. Ne ararsanız var. Bunların dışında duygu olarak gerilim korku hüzün aşk yalnızlık daha neler neler var. İlk başta okurken eğer ilk kez Zweig okuyorsanız benzetmeler sizi yorabilir. Ama yazarın diline alışkınsanız okuması gayet rahat ilerliyor. Zaten kısıtlı karakter var kafanız hiç bir şekilde karışmaz. Kendi hayatından on dört günlüğüne çıkan karakterimiz beri anda kendini tepetaklak hissediyor. Öz kendi hayatına döndüğü zaman da kısa tatilini özlüyor ve adaptasyon sorunu yaşıyor. Yine belirteceğim gibi klasik bir Zweig romanın sonunda yine kendinizle başbaşa kalıp soru sormaya başlıyorsunuz. Keşke bir son okurken kafamda soru işareti kalmasaydı. Çünkü sonlara doğru gerçekten çok merak ettim o soygun oluyor mu olmuyor mu başarılı mı değil mi. Okuyan herkesin bence en merak nokta bu olmuştur. Sanki yazarın hayatı ömrü buna yetseydi bir devamı olurmuş gibi geldi. Kitapta bir yarın kalmışlık havası vardı. Tek üzüldüğüm konu bu oldu maalesef.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Yazarın diğer kitaplarına göre okuma hızım çok yavaştı. Benden mi kaynaklı yoksa kitaptan mı bilmiyorum. Boş vaktim olmasına rağmen 20-30 sayfadan fazla okuyamadım. Bugün bitirmek için kendimi zorladım. Kahramanımızın burnu çamurdan kurtulmadı maalesef. Sürekli bir tesadüfler zinciri onu aldı aldı sürükledi. Mantıklı hiç bir tesadüf yoktu her şey çok zorlamaydı. İlk başlarda her şey güzeldi. Ama o küçük yaşına rağmen Oliver’in çok fazla acı çektiğini düşünüyorum. Bunların onda travma bırakması beklenirken sanki bu konu biraz üstünkörü geçilmiş gibi. Bu yaşananları baş kahramanımız yaşıyor ama çok silik kalmış. Onun başından geçenler iki bölümken diğerlerinin hayatları sayfalarca anlatılmış. Tamam hayatları bağlantılı ama bu kadar geri plana atılmış bir baş kahraman kendini çok çabuk unutturdu okurken. Kitabın sonunda evet mutlu son var ama sanki bu bile zorlamayla olmuş gibi. Olayla ilişkili herkes bir şekilde onun hayatına girmiş eksik ya da fazla kimse yok. Sanırım zorlama gelen buydu. Yazarın diğer kitapları kadar etki bırakmadı üstümde. Kitapla ilgili pek fazla söyleyebileceğim bişi yok. Belki başka zaman tekrar okuma fırsatı bulup fikrimi değiştiririm.
Maalouf kalemine hiçte yabancı olmadığım bir yazar. Ama bu kitabında bambaşka bi kalemle karşılaştım. Her şey su gibi aktı gitti kitapta. Biri anlatırken birisi dinledi notlar aldı. Kitap içinde birden fazla savaşı barındırmıyor. Ama savaştan ziyade öne çıkan şey savaşın arkasında bıraktığı dramlar yarım kalan hayatlar. Uzun yıllar anlatılmasına rağmen kitapta o upuzun yollar yaklaşık olarak 190 sayfaya sığdırılmış. Çok fazla betimleme tasvir psikolojik tahlil vs yok. Her şey olduğu gibi dümdüz anlatılmış. Her türlü suçu işleyen kardeşin bir anda her şeye sahip çıkması çok adaletsiz hatta çok acımasız. Arada kaynayan bir karı koca ilişkisi hatta bir bebek var. Her şey bir Osmanlı padişahının intiharı ile başlayıp bir kavuşma ile bitiyor. Çok fazla derin psikolojik tahliller yok. Her şey üstün körü anlatılmış. Ama bu kitaba kapılıp gitmenize engel değil. Okunup geçilen su gibi akıp giden bir kitap en azından yazarın diğer kitaplarına göre okunması daha kolay. Eğer yazarla tanışmadıysanız daha önce bu tanışma kitabınız olabilir. En azından yazarın diline alışmak için uygun bir kitap.
