Mashle için, önceki incelemelerimde; Harry Potter evreninin yan sanayisi olduğunu dile getirmiştim. Üçüncü cilt için de yine bu benzetme üzerinden ilerlemek istiyorum. Bahsettiğim bu yan sanayinin 'Slytherin' versiyonu orijinalinden çok daha karanlık. Yani öyle ki, size açık açık Voldemort'un konsantre klonlarının Hogwarts koridorlarında cirit attığını söylemiş olsam asla abartmış olmazdım.
Durum böyle olunca -siz de tahmin edersiniz ki- okulda her an bir ölüm kalım meselesinin içinde buluyorsunuz kendinizi. Özellikle de ana karakter sizseniz tabi...
Ölüm kalım meselesi derken de son derece ciddiyim bu arada. Mash'in halini gören "Harry'nin işi kolaymış sanki ya" der diye düşünüyorum ben. Bu iddiamı da şu şekilde açıklayabilirim: Mash, okulda sinirli kızlardan yumruk yedikten sonra arkasına bakmadan kaçan bir Malfoy, iksir dersinde onu küçümseyerek zorbalayan bir öğretmen ve Cedric rozetleriyle çığlık çığlığa etrafta koşuşturan, dalgacı çocuklardan çok daha güçlü ve acımasız okul arkadaşlarına (rakip) sahip. Harry için tehlike hep okulun dışından geliyordu. Mash ise okulun koridorlarında kol gezen canavarlarla uğraşıyor. Üstelik bütün okul büyücülerden oluşurken kendisinin hiç büyü gücü yok!
Bütün bunlara rağmen de olay tamamen komedi üzerine ilerliyor. Aynı zamanda hem bu kadar karanlık hem bu kadar komik olmayı bir arada yürütebilmesi bu manganın en çekici yönü kesinlikle. Fantastik bir dünya olduğu için de gülmek çok daha kolay hale geliyor.
10/10
2025 5. kitabı
Serinin en uzun kitabı olmasına rağmen en hızlı okuduğum kitabıydı, çok sevdim bu kitabı da. Kitapla birlikte serideki karanlık atmosfer daha da artıyor ve karakterlerin duygusal, psikolojik değişimlerini, birbirleri arasındaki sosyal etkileşimleri daha fazla görüyoruz.
Seriye bir sürü yeni karakter geldi. Yeni ekibi, D.O'nu çok sevdim. Hogwarts Ekspresinde okula giderlerken de birlikte gitmişlerdi bu altılı ekibimiz: Harry, Ron, Hermione, Neville, Ginny ve Luna. Kitabın sonuna kadar da birlikte savaştılar.
Hermione'nin her seferinde haklı çıkması... Hermione ne diyorsa dinlemek lazım ne zaman anlayacaklar acaba. Sirius'un işkence çekmesinin Voldemort'un tuzağı olduğunu da anlamıştı. Neville de Harry'le aynı kaderi yaşamış. Voldemort onu seçseydi herşey farklı olurdu büyük ihtimalle. Luna'ya gelicek olursak... Serideki en sevdiğim karakterlerden. Görüdğüm en whimsy ve büyüleyici karakter ^-^. Harry ile arasındaki arkadaşlık çok saf. Ona destek olması, onu anladığını Harry'ye hissettirmesi aşırı iyiydi Harry için <3. Daha ne desem bilmiyorum. Aşırı iyi yazılmış. Onu gördükten sonra Ravenclaw olduğumdan iyice emin oldum. Hp evreninde bir karakter olsam büyük ihtimalle Luna, Hermione, Neville üçlüsünden biri olurdum. Cho'ya pek ısınamadım açıkçası nötürüm ona karşı. Yaşadıklarını Hermione çok iyi özetlemişti. Bir yandan sevdiği kişi ölmüş. Sonra Harry'yi sevmeye başlayınca suçluluk duygusu hissediyor. Ailesi bakanlıkta kötü durumda. SBD'ler yaklaşıyor falan filan derken onun da cringe ve garip tavırlarını gözardı ediyorum.
Kitabın iç kapağında Harry'e yakın birinin öleceği yazıyordu. Neville, Hagrid, Snape, Dumbledore falan ölür diye düşünüyordum ama Sirius çıktı. Sirius'un ölümünde çok kişi rol oynadı: Voldemort, Ölüm Yiyenler, Sihir Bakanlığı, Dumbledore, Snape,
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
10/10
2025 4. kitabı
J.K Rowling'in yükseliş kitabı diyebilirim, kalınlığı gözünüzü korkutabilir ama daha kaliteli kurgu için bu gerekiyor. İlk 100 sayfayı falan 15 günde okumuşum. Ama sonrasında baya sardı kitap.
Ben yine her kitaptaki gibi salaklık edip spoiler aldım (Cedric'in ölümü...) yani zaten filmleri küçükken izlemiştim biraz, üstüne de internetten spoiler yağmuruna tutulunca kitabın tadı birazcık kaçtı malesef ama kitaba aşık oldum. 3. Kitaptaki karanlık atmosfer devam ediyor ve bu kitapta seriye yeni karakterler ekleniyor. Cedric keşke ölmeseydi ya hear me out kekimin en tepesinde yer alıcak, Sirius ve Remus Lupin'len birlikte.
Seride ilk kez birileri ciddi ciddi ölüyor. (Cedric Diggory, Barthy Crouch ailesi, Frank Bryce, Bertha Jorkins)
Ben kitabın başından beri Ludo Bagman - Karkaroff - Snape üçlüsünden şüpheleniyordum. Çünkü bu üç karakter de çok tuhaf şeyler yapıyordu özellikle Ludo. Hep Harry'ye yardım etmeye çalışıyordu falan bende çok manipülatif biri izlenimi uyandırdı (ki öyle çünkü Düşünselindeki mahkemede herkes onun serbest kalmasından yanaydı.) Kitabın sonuna kadar kitaptaki Voldemort'a yardım eden kişiyi o sandım çünkü Spor Bakanı, turnuvayı o düzenliyo, Harry'nin adını o koymuştur. Ve bu üçü de eskiden Voldemort adına çalışmıştı. Ayrıca Snape ve Karkaroff hep aralarında konuşup duruyorlardı, ne yaptıklarına hala anlam veremedim.
Dumbledore'un Snape'e neden bu kadar çok güvendiğini de çok merak ettim.
Bu arada Ludo Bagman = Gilderoy Lockhart. Yani karakterleri tıpatıp aynı. İkisinin de bir şey bildikleri yok, saçma salak davranıyorlar ve kitaptan anladığım kadarıyla ikisi de sarışın, yakışıklı falanmış.
Barthy Crouch olayı çok trajikti. Kendi öz oğlun düşmanına yardım ediyor, hapse atıyorsun. Sonra onu kaçırıyorsun. Karın Azkaban'da ölüyor. Oğlun kaçıyor ve
"Ben hatıralardan ibaretim."Edebiyat
Spoiler İçerir! (Harry Potter ve Apollon'un Görevleri'nden de)
Bu kitap mı duyguyu hissettirmede çok iyi yoksa ben her kitapta mı öyleyim bilmiyorum ama sanki Patroklos benmişim gibi yaşadım her şeyi. Kişiliklerimiz birbirine benzediğinden de olabilir, sık sık onun yerinde ben olsam da böyle yapar mıydım diye düşünürken buldum kendimi. Akhilleus ve Patroklos'un yakınlaşmasından Troya'ya çağrılmalarına kadar olan kısımlar içimi ısıttı. Özellikle Pelion'daki eğitimleri. Kheiron zaten aşina olduğum ve sevdiğim bir figürdü (Percy Jackson da sağ olsun.) 
Çocuklar İçin Destanlar: İlyada - Odysseia - Aeneis bu kitapları okuduğum için İlyada'da genel olarak neler olacağını biliyordum, her şeyi bilerek okudum. Ama tıpkı Cedric'in, Snape'in, Sirius'un ölmesi, Jason'ın ölmesi gibi bilmeme rağmen okuyunca ilk defa öğreniyormuşum gibi hissettirdi. Yine o etkiyi yarattı. Briseis ve Akhilleus'un ufak kavgası da üstüne krema oldu.
Akhilleus'un ölümcül hatası kesinlikle hubris, Annabeth gibi. Özellikle gücünün ve sahip olacağı şöhretin farkına vardıkça kesinleşti bu. Patroklos da Agamemnon'la olan kavgadan sonra buna çok dikkat çekti. Hem yetiştirilme biçimiyle hem de kaderiyle bağdaşabilir bence. İşin sonunda hatasının farkına vardığında her şey için çok geçti, genelde de öyle olur zaten. Ne demişti Briseis? "Ölüsüne dirisinden daha fazla kıymet veriyorsun."
Beni en çok bitiren alıntı "Hektor bana hiçbir şey yapmadı." idi. Sürekli tekrarlayıp durmaları da içimi acıttı.
İnceleme yazmada pek iyi sayılmam, son zamanlarda da hiç yazmıyorum. Konudan konuya atlıyorum, doğru düzgün bir eleştri yapmıyorum. Orijinal İlyada'yı henüz okumadım, bu yaz okumak istiyorum. Oradaki Akhilleus ve Patroklos karakterlerini pek tanıdığım da söylenemez. Bu kitapta doğru yansıtılıp yansıtılmadığını bilmiyorum. Ama sonuçta retellingler adı üstünde
Çocuklar İçin Destanlar: İlyada - Odysseia - Aeneis bu kitapları okuduğum için İlyada'da genel olarak neler olacağını biliyordum, her şeyi bilerek okudum. Ama tıpkı Cedric'in, Snape'in, Sirius'un ölmesi, Jason'ın ölmesi gibi bilmeme rağmen okuyunca ilk defa öğreniyormuşum gibi hissettirdi. Yine o etkiyi yarattı. Briseis ve Akhilleus'un ufak kavgası da üstüne krema oldu.
Akhilleus'un ölümcül hatası kesinlikle hubris, Annabeth gibi. Özellikle gücünün ve sahip olacağı şöhretin farkına vardıkça kesinleşti bu. Patroklos da Agamemnon'la olan kavgadan sonra buna çok dikkat çekti. Hem yetiştirilme biçimiyle hem de kaderiyle bağdaşabilir bence. İşin sonunda hatasının farkına vardığında her şey için çok geçti, genelde de öyle olur zaten. Ne demişti Briseis? "Ölüsüne dirisinden daha fazla kıymet veriyorsun."
Beni en çok bitiren alıntı "Hektor bana hiçbir şey yapmadı." idi. Sürekli tekrarlayıp durmaları da içimi acıttı.
İnceleme yazmada pek iyi sayılmam, son zamanlarda da hiç yazmıyorum. Konudan konuya atlıyorum, doğru düzgün bir eleştri yapmıyorum. Orijinal İlyada'yı henüz okumadım, bu yaz okumak istiyorum. Oradaki Akhilleus ve Patroklos karakterlerini pek tanıdığım da söylenemez. Bu kitapta doğru yansıtılıp yansıtılmadığını bilmiyorum. Ama sonuçta retellingler adı üstünde
Selamlar bugün sizlere Harry Potter serisinin 4.kitabı olan Ateş Kadehinin yorumu ile geldim Şunu söylemeden geçemeyeceğim yine tek kelime ile muhteşem ötesi bir kitaptı
Kitap Harry’nin Dursleylerden izini koparıp Weasleylerle Quidditch Dünya kupasını izlemeye gitmesi ile başlıyor.Sanki yarışmayı canlı canlı izliyormuşum gibiydi çok heyecanlandım
Hogwartsda bu yıl en büyük yenilik ise Üçbüyücü Turnuvası’dır.Ateş kadehine 3 okuldan isimler atılıp kimlerin seçileceğini merakla beklenirken 4. isim olarak Harry Potter’ın çıkması herkeste büyük bir şok etkisi yaratır.Çünkü güvenlik önlemleri nedeni ile 17 yaşının altındaki bir öğrenci ismini yazıp kadehe atamaz.O zaman Harry Potter’ın ismini kim? neden? attı dersiniz.İşte bunun cevabını kitabı okuyunca alacaksınız
Filmini defalarca izlememe,sonunu bilmeme rağmen kitabı okurken Harry Potter, Ron, Hermonie, Dumbledore,Moody ve benim için bu kitabın favorisi olan Cedric ile heyecan verici bir macerada sürüklendim. Kitabı ne kadar anlatırsam anlatayım az gelecekmiş gibi o yüzden siz iyisi mi seriyi alıp bir an önce okumaya başlayın
Ballı ölmeyi göze almak1000k
Puan vermedi
(Spolier içerir) Harry bu sefer gene spawnlandığı evde başlamıyor. Bu sefer bir dayı gözünden başlıyor. (Harry ile başlamaktan sıkılmış herhalde). Bide kitapta ne buldun da 636 sayfa yazdın (aklına ne geldi de yazdın Dayı karşı evden ses geldiği için gidiyor. (Karşı ev 500 metre ötede niye gidiyorsun) Eve girince Voldemortun yandaşları ile karşılaşmasın mı? Sonra geçen kitaptan kalan fare kılkuyruk adamı küle çevirir. (Kül bile az olur kül bile yok oluyor.) Dayıcım belki Harry’nin yanında iş yapardın ne vardı da gittin oraya. Maç izlemeye giden Harryler maçı modernite gibi izliyorlar. Maçın çıkışında Harry yere düşer. Herkes kaçıyor bizim Harry yere düşüyor. (Neden acaba? Mesaj verim mi başrolll) Harry tek kalmış. (Üzerine düşüp bayıldı he kimsemi kaçırmadı bu çocuğu.) Neyse gene geldik bizim tren yolculuğuna (Trende de rahat durmayan bizim üçlü âdettendir demişler milattan kalma yöntemle mesaj yolluyorlar) Okula geldiler gene olayları başlarına almaya diyerek giriş yapıyorlar. Neymiş 3 büyücü turnuvası varmış. Her okuldan bir kişi seçilecek ve 17 yaş küçükler katılamayacaktır. Harry mutlu bu sene başına bir şey gelmeyecek düşüncesiyle uyumaya gider. (Sen rahat ol bir şey gelmeyecek kesin :D) Gün gelir seçilme gününe. Dumbledore sonuçları açıklar ve bittiğini sanırlar. (Geliyor geliyor gene mi dedirten olay.) Kadehten bir kişinin ismi çıkar. Harry Potter. (Çocuğun bile haberi yok gariban başrol balı diyerek hayırsızca yürüyor.) Seçilen öğrencileri bir yere toplayarak konuşma yapıyorlar. Harry’yi sorguya çeken hocalar bir kanıt bulamıyor. Bunu Sirius’a bildirmeliyim diyerek eski dönem baykuşu kullanıyor. Sirius onun Voldemort’un yandaşlarının koyduğunu düşündü. Kendisi gibi Azbakan kaçağı gibi olan karakoroff dan uzak durmasını söyledi. (Harry dinler mi bence dinler