Arkadaşlar ;
yorumlarım paylaşımı yapan kişilere değil,
alıntılara, incelemelere ,şiirledir yani ''edebiyata''
lütfen kimse üstüne alınmasın
zaman zaman kendime bile tahammül edemiyorum ben.
Cemil Emin ErdoğanHayıra Evet
ay kırılgandı; gökte gülümsüyordu renkler
toprak bir muammaya dalmıştı gözlerinde
unutulan ne varsa içimizde, uyanmış
hükümdar arayanlar ufuklara dayanmış
ağlıyordu; sevdamız bir hayalin peşinde
kısrak hangi isyanı doğurursa doğursun
felek isterse beni baldıranla yoğursun
bin ok delip geçse de yüreğimi bin defa
sağnak sağnak yağsa da ruhuma bin bir cefa
içimi hayalinle doldurup esti rüzgar
ıhlamur kokusundan, çeşmelerden yadigar
bülbüllere yabancı bir gülü arayanlar
nasıl da karanlığı oldular ömrümüzün
korkusuyla yüzleşen kahramandı yüreğim
bir umut türküsüdür, biter sandı yüreğim
kuşattı kainatı birden efsunlu yüzün
ordular dört yanımdan geldi yakıp yıkarak
yollar urganım oldu gözlerime bakarak
acının yanardağı girse kalbime birden
dağlar başıma çökse her an tunçtan, demirden
burçlarında dirilir yeniden sevda çağım
senin denizlerinde büyüyecek ırmağım
büyük alman şair ve düşünür johann wolfgang non goethe , üç bin yılın hesabını göremeyen karanlıkta yolunu bulamaz, günü gününe yaşar ancak derken sadece bireylerin değil toplum yada kültürlerinde felsefe tarihine duydukları ihtiyacı anlatmak istiyordu.
adeletin mutluluğun aşkın ne olduğunu kimin nasıl yönetmesi gerektiğini , siyasal bir sistemin hangi temel etik ve politik ilkeler üzerine inşa edileceği. gercekten var olanın ne olduğu bizim başkalarına karşı ne tür yükümlülüklerimizin bulunduğu gibi soruları soranlar ilk kez bizler değiliz.
bu sorular sokrates platon ve aristotoles tarından da sorulmuş ve felsefe tarihi boyuncada pek çok filiozofun ilgi odağında yer almıştır..
keşke sabah ışşımasaydı. sadece ben ve bu oda ait olduğum iç atmosfer, gecenin ruhuna dönüşebilse.karanlıkta mutlaklaşabilse. öyleki belleğimde lekelenebilecek gölge olarak benden geriye yaşayan fazla bir sey kalmasın.
üzgün kalbim kaderin bir anlamı olmasını tanrılardan dilesin,
veya kader , tanrıların bir anlamı olmasını dilesin.
bazen geceleri uyandığımda kaderimi dokunmakta olan görünmez eller hissediyorum.
yaşamım burada yatıyor. içimdeki hiç bir şey başka bir şeyi aksatmıyor.
yaşamın merkezi trajedisi , tüm trajediler gibi kaderin bir alaycılğı. gerçek yaşamı bir mahkÜmiyet olarak reddediyorum.
basit zevklerim var her zaman en iyisi ile tatmin olurum.
yapabileceğim hiç bir işi yarına bırakmam, bir sonraki güne ertelerim.
her şey ne zaman son bulacak? dünyanın yarısı tanrıya inanmıyor, geriye kalan yarısıda bana.
övgü, beni sıradan kılıyor, fakat suistimal edildiğim zaman yıldızlara eriştiğimi anlıyorum.