İnsan sadece kendisine uzak yazarları değil, yakın yazarları da okuyamıyor. Misal ben kendimi Şule Gürbüz hanımla çok yakın hissederim amma velakin gel gör ki Şule Hanım'ı bir türlü okuyamam.
Bir hikaye, yaşanmış ve kişisel olsa bile, bir kez dilden geçince, kelimelere bürününce artık bize ait olmaktan çıkar, o artık gerçeklik kadar kurmacanın da düzenine aittir.