Hep sev, o alevler seni varsın, sarsın
Sevdinse eğer, bil, yaşıyorsun, varsın
Dünya küçülür, sığmaz olursun giderek
Sevdikçe büyürsün, çoğalır, artarsın
Gitmiş ne yazık! Bekleme, dün gelmeyecek
Artık o sevincin, gülüşün gelmeyecek
Elbette yaşarsın daha birçok günler
Yıllar geçecek, bir tek o gün gelmeyecek
Önce bir ellerin vardı yalnızlığımla benim aramda
Sonra birden kapılar açılıverdi ardına kadar
Sonra yüzün onun ardından gözlerin dudakların
Sonra herşey çıkıp geldi
Bir korkusuzluk aldı yürüdü çevremizde
Sen çıkardın utancını duvara astın
Ben masanın üstüne kodum kuralları
Her şey işte böyle oldu önce
Kendimi sileceksem, bilirim sende varım.
Senin ben yarısıyla seni ben tamamlarım.
Seni sende bütünler, sana sende inanır,
Seni sende silerim, seni bende yazarım.