Insanin kalbini kıskançlık kadar hızla taşlaştıran pek az şey vardır. Bütün soğukluğu ve buyurganligiyla , sevginin bıraktığı sıcak yere hızla yerleşir ve öfkeli dokunuşuyla soğutur orayi .
"Soğuk mermerde uyuyanların gördüğü rüyalarda da kuş tüyü yastıklarda uyuyanlarınki kadar güzelken nasıl kaybedebilirim adalete olan ihtiyacimi ? "
Halil Cibran
Nedendir açılıvermemiz birdenbire hiç tanımadığımız bir insana ? Nedendir dile getirmemiz daha evvel kimselere söyleyemediklerimizi, başkasına değil de , tek ona ? Kalbimizi gümüş tepsi içinde ikram edercesine bir yabancıya gostermemize sebep nedir ?
Hiçbir heykeltıraş, hiçbir şair çaresizliğin ve perişanlığın en üst noktasındaki hisleri,kendisini selin akışına bırakan, korunmak için hiçbir şey yapmayan bu canlı kadar dokunaklı anlatamamıştır.