Soner Çetin
@cetinsonerr
Konya doğumlu, Antalya yetişmesi, İzmir eğitimli, Antep’te yer tutmuş garip öğretmen.
Şu anda okuduğu kitaplar
Sersemce bağlılık.
"Bütün bu hayattan, bu hayatı memnuniyetle kabul eden ve severek yaşayan, bütün bu gelenek ve görenek adını verdikleri şeylere sersemce bağlı olan bu adamlardan ne kadar nefret ediyorum."
Reklam
Ne özet ne inceleme. Öylesine bir hatırlatıcı.
Kendime hatırlatıcı olması nedeniyle yazmamdam ötürü ufak da olsa spoiler içerecektir. Lütfen okumadan dikkate alınız.!
Kısa öykü tadındaki bu kitabı, sıcaktan bunaldığımız zamanlarda suyu bir dikişte nasıl bitiriyorsak öyle bitiriyorsunuz. Sabah kahvaltıdan sonra başladığım kitabı farklı sebeplerden ara vere vere de olsa gün içinde bitirdim. "E kitap zaten 80 sayfa ne var bitirmekte?" diye kendime sorduğum soruyu naziklik gösterip okuyan sizler de sorabilirsiniz. Öyle kısa kitaplara denk geliyorsunuz ki okurken sizi yorar, bitsin de başka kitaba geçeyim dersiniz de bitmez. İşte bu onlardan biri değil, oldukça güzel bir akışa sahip olan kitap adını aldığı strateji oyununun üzerinden kuruluyor. Oyun özelinde başlayan hikaye aslında daha derin bir psikolojik karşılaşmayı yansıtmaya çalışıyor. Öyle ki kahramanlardan Dr. B. bu zamana kadar yansıtılan Nazi işkencelerinden bağımsız bir muameleye kalıyor. Başlangıçta korktuğu şekilde toplama kamplarına gitmediğini, güzel bir otel odasına götürüldüğünü ve arada sırada sorguya çekildiğini görüyor fakat aslında asıl işkencenin bu hali olduğuna sonradan kanaat getiriyor. Kendisini bir hiçliğin ortasında bulmaktan daha büyük bir işkence olmadığını düşünüyor. Bir şekilde ele geçirdiği satranç kitabıyla - bununla ilgili hikayeyi detaylı bir şekilde kitapta da bulacaksınız- birlikte öğrendiği satrancı kendi kafasında parti parti oynayarak hiçlikten kendini kurtardığını sanır. Fakat kafasında kurduğu oyunlarda kendini ikiye bölmek zorunda kalmıştır ki bence yazarın vermek istediği asıl mesaj da burada ortaya çıkıyor. Nazi zulmünün - ki Naziler yüzünden sürgünde olduğu dönemde yazıyor bu kitabı - yarattığı psikolojik etkileri yansıtma şekli olduğunu düşünüyorum.
Bir önceki paragrafta kısa bir kesit paylaşsam da kitapla ilgili kısa
Ne özet ne inceleme. Öylesine bir hatırlatıcı.
Kendime hatırlatıcı olması nedeniyle yazmamdam ötürü ufak da olsa spoiler içerecektir. Lütfen okumadan dikkate alınız.!
Hayatımızda hatırlamak istemeyeceğimiz zamanlar olarak bu anları düşüneceğiz belki ama bize hep zamanım yok bahanesini boşa çıkaracak durumlar da ortaya koydu. Lisede gördüğüm derslerden hatırladığım, edebiyatımızın ilklerinden olan "İntibah" romanını okumak bu zamana nasipmiş. Eski Türk filmleri tadında bir kitap olduğunu, başından itibaren anlamaya başlıyorsunuz fakat böyle olduğunu sonunda daha net anlıyorsunuz. "Aklınızdan bir Türk filmi tutun ve hemen o filmden çıkardığınız ders nedir?" diye bir soru sorsam hemen cevabını verirsiniz. Sebebi de o filmlerin sonunda verilen bir dersin olması ve senaristin özellikle o dersi almamızı istemesindendir. Bu kitabı da okuyunca öyle bir sonuca varıyor ve aslında yazarımızın vermek istediği mesajı net bir şekilde anlıyoruz.
Fazla uzatmadan kısaca kitabın arkasında yazılmış olan ve hikayeyi çok da anlatmayan özetine ya da kısa anlatımına da yer verelim: "Arka fonunu Osmanlı sosyal yaşamının oluşturduğu İntibah, İstanbul’un Çamlıca ve mesire yerlerinde geçer. Kalburüstü bir ailede, iyi bir eğitim ve terbiyeyle yetişen Ali Bey’in hayatı Mehpeyker adlı hafifmeşrep bir kadına âşık olmasıyla değişir. Maddi manevi yıkıma sürüklenen bu genç adamın iç dünyasını Namık Kemal, eski edebiyatımızla yeni edebiyat arasında köprü kurarak tahlil ediyor..."
Kitabın başında yazarı Namık Kemal ve kitabı günümüz Türkçesine çeviren Refik Durbaş'ın kısa bir önsözü de yer alıyor. Refik Durbaş'ın ifadeleri bir önsözden ziyade bir inceleme tadında olup başlamadan kitabı daha güzel okumamıza da yardımcı oluyor. Dilde sadeleştirmenin temsilcilerinden olan Namık Kemal'in bunu güzel bir şekilde başardığını ifade edebilirim kendimce.
Reklam