"Sen esirliğim ve hürriyetimsin,
Çıplak bir yaz gecesi gibi yanan etimsin,
Sen memleketimsin.
Sen ela gözlerinde yeşil hareler,
Sen büyük, güzel ve muzaffer,
Ve ulaşıldıkça ulaşılmaz olan hasretimsin."
Terketmedi sevdan beni,
Aç kaldım, susuz kaldım,
Hayın, karanlıktı gece,
Can garip, can suskun,
Can paramparça...
Ve ellerim, kelepçede,
Tütünsüz kaldım,
Terketmedi sevdan beni.
Lavinia:Zarif çiçek, ölüm çiçeği ve hayalimdeki muhteşem sevgili anlamlarına gelir.
Yalnızca Lavinia’nın anlamını bilmek de üstüne şiir yazılmaya değer olduğunu bize göstermektedir. Fakat tüm bu anlamlara Asaf’ın karşılıksız aşkı da eklenince içimizde tarifsiz duygular meydana gelir.
Özdemir Asaf’ın en eski şiirlerinden biri olan Lavinia şiirinin platonik bir aşkın ürünü olduğu açıktır ve şarkılarla da hâlâ dillerdedir. Özdemir Asaf Lavina'ı nasıl da yüceltmiş bu dizelerle:
"Bilmiyorum ne vardı saçlarında.
Rüzgâr mı delice eserdi,
Gözlerim mi öyle görürdü yoksa
Saçlarının her hâli hoşuma giderdi."
"Geceleyin gökyüzüne baktığında, ben onlardan birinde oturduğum, onlardan birinde gülüyor olduğum için hepsi birden gülüyor gibi gelecek sana. Senin, sadece senin, gülen yıldızların olacak!"
"Sensiz ' to be or not to be' bile olamaz, düşünülemez!
Nefes alınır sanılır ama nefes değildir. Sensiz içilemez, yalnız kalınamaz, dövüşülemez. Sensiz bu kafa ancak taşa çarpılır, müstehaktır."
♡ Leylim Leylim, Ahmed Arif.