Hamâsetle yüceltilen ve bir organizma gibi tahayyül edilen milletin mensuplarını kolektif kimliklerinin ("Türklük") ontolojik değerine indirgerken, onları somut insanlar olarak görmemek, 'kendi hallerine' bırakıldığında tekinsiz, değersiz saymak, milliyetçi popülizmin ve faşist "kitle" kültünün yapısal paradoksudur.