Ayşenur
@cicekbahcesi13
Senin kalbinden sürgün oldum ilkin, bütün sürgünlüklerim bir bakıma bu sürgünün bir süreği...
aysenurtapar.blogspot.com/2022/05/terlik-...
Sevgili Evren
Hayatta çoğumuz torpillerle bir yere geliriz, yükselir ve hayatın bizi değiştirmesine gerçekten şaşırıveririz. Bu kitap da evrenin bize yaptığı torpillerden bahsetmekte. Hem de bedava! Egolarımızın her daim kulağımıza fısıldadığını bu yüzden iyi şeyleri kendimizden uzaklaştırdığımızı vurgular. Aslında bir şeyi istediğimizde onun olacağına kesin gözüyle bakmamızı ister. Bunu da bir kargo örneğine benzetir. Bir sipariş verdiğimizde onun kapımıza mutlaka geleceğini biliriz, o zaman bir şeyin olmasını dilediğimizde de evrenin mutlaka onu paketleyip kapımıza kadar hazır edeceğinden emin olmamız ve Egolarımıza yenik düşmememiz gerekir. Evren ana her daim bizlerle. Sağlıcakla kalın :)
Evrenden Torpilim Var 
Aykut Oğut
Evrenden Torpilim Var Aykut Oğut
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Yasak Meyve
Üç genç kadın. Şirin, Mona ve Peri. Günâhkar, inanan ve şaşkın. Münkir, Mümin ve Mütereddit. Roman, Nazperi Nalbantoğlu-yahut Peri'nin- hayatı üzerine odaklı diyebiliriz; en azından Mona ve Şirinle tanışana dek. Peri'nin annesi Selma Hanım çok dindar bir kadın.( Kimilerinin deyimiyle bağnaz) sürekli ibadet eder, Tanrı'ya- Allah'a yakarır. Çocuklarının da bu yolda yürümesi için elinden geleni yapar. Kocası Mensur ise tam tersi bir karaktere sahip.(Evrende her şey zıttıyla bilinir misali :) )Tanrı'ya hiç inanmaz. Yine klasik bir örnek olacak biliyorum ama(Bunca kötülüğe Tanrı nasıl izin verir? cümlesinin savunucusu.) Mensur, Kur'an'ı da İncil'i de okuyup karşılaştırarak inançsızlığı tercih ettiğini belirtir. Sofrasında rakıları ve sol düşünceli yazarları eksik olmaz. Bu yüzden evde sürekli kendini bulma, inançsızlık, iman, Tanrı üzerine bir çatışma mevcuttur. Özellikle Peri küçük yaşlarda bu tartışmalara şahit olduğu için sürekli tereddütte kalır, bunalır ve sanki bir şeye inanmak veya inanmamak zorundaymış gibi hisseder fakat babasına biraz daha yakın hisseder kendini. Babası da kızını her anlamda çok destekler. Eğitimini Oxford'da almasını sağlar. Peri, Oxford'da kendini arama yolculuğuna çıkar ve hayatını her yönden etkileyecek kişilerle tanışır. Peri; hassas, kırılgan bir kız gibi görünse de 'babasının kızı rolüne bürünmüş' güçlü bir karakter. Babası hastanelik olduğunda kendini ilk kez o zaman Tanrı'ya yakın hisseder ve annesiyle beraber dua eder; belki Tanrı babasını affeder diye.(Çünkü annesine göre babası,Tanrı hakkında ileri geri konuştuğu için bunlar başına gelmiştir.) Peri'nin 2 abisi vardır. Umut ve Hakan. Umut, 80 darbesinde hapse düşer- savunduğu dava uğruna- Hakan ise biraz daha kendi halinde, akıllı bir çocuktur. Peri'nin Oxford'da tanıştığı Şirin ve
Kendini Bulma Arayışı
Hasbelkader(Kader gereğince, kader îcâbı, kişinin kendi gayreti ve çabası olmadan.) anlamlarına geliyor, kitap tam da bu konu üzerine inşa edilmiş fakat alt katmanlarında farklı mesajlar içeriyor. Örneğin dostluğun pusula gibi olduğu, hakiki dostluğun eğilip bükülmeyeceği, seni kusurlarınla birlikte kucaklayan bir kavram olduğu; yaşanılan üç farklı hayat hikayesiyle okurlara sunulmuş. Bununla ilgili Lem'alar'dan bir alıntı yapılmış : "Düşmanla beraber sahrâ, bir fincan kadar dar; ahbapla beraber iğne deliği, bir meydan kadar geniştir."
Kopan fırtına, onca facia ve hatta ölüm pahasına da olsa dostların olgunlaşarak toprağa kök saldığı vurgulanmış ve gerçek dostların kelimeleri kullanmadan da konuşabildiğini, yani her fırsatta birbirlerini anlayabildiklerine değinilmiş.
Dünya malının ne olursa olsun dünyada kalacağı, ölümün her an ensemizde olduğunu ve bunu bilmemize rağmen hiç ölmeyecekmiş gibi yaşamamızı eleştirmiş yazar.
Kitap; Taha, Yaşar ve Fuat adlı üç sıkı dostun hayat hikayesidir ve yaşanılanlar Taha'nın ağzından anlatılır.
Taha; çok inançlı, kadere boyun eğen, baskıcı bir ailede yetişmiş fakat özgürlük tutkusuyla yanıp tutuşan bir gençtir.
Fuat; ailesi çok varlıklı, her şeye sahip olmasına rağmen mutluluğu hiç yakalayamayan, isyan eden, 'Allah bunca kötülüğe nasıl izin verir?' diye düşünen biri.
Yaşar; içlerinde en duygusalı. Şair, hassas kalpli, sevecen, sıcakkanlı.
Kitabın akışı, olayları ve her satırında hayattan ders verip inandığımız şeylere kavuşmak için çok yol kat etmemizi, dünyanın ne kadar boş olduğunu, öbür dünyanın nimetlerine şükretmemiz gerektiğini göstermesi beni çok fazla kitabın içerisine sürükledi. Özellikle Fuat'ın rüyasında bir güvercinin kafeste sağa sola çırpınıp sürekli yalpalaması ve pencereden dışarı çıktıktan sonra bir kartalın ona
Gönlümün İki ÇiçeeiDostluk
"Geceleri gökyüzüne baktığın zaman, ben bunlardan birinde oturduğum için ve bunlardan birinde güldüğüm için sana bütün yıldızlar gülüyormuş gibi gelecek. Senin yıldızların, gülmeyi bilen yıldızlar olacak!"
"Ama gözler kördür. İnsan gözleriyle değil, yüreğiyle bakmalı..."
gibi çokça alıntı yapılan ve benim de çok ama çoooooooooooooook beğendiğim bir kitap olan Küçük Prens'i beraber inceleyelim!
Küçük Prens, ne kadar çocuk gözüyle anlatılsa da bir çocuk kitabı asla değildir!
Aksine yetişkinlere ithaf edilmiş, küçük bir çocuğun gözünden yetişkinlerin bazı davranışları eleştirilen felsefik bir kitaptır. Yetişkinlere öğüt niteliğinde ilaç misali dinlendiren, düşündüren, sakinleştiren, dinginleştiren verilmiş nasihatler bütünüdür.
Zaten kitabın ön sözünde şöyle yazar: Bu kitabı bir yetişkine ithaf ettiğim için çocuklardan özür dilerim. Önemli bir nedenim var: Bu yetişkin, dünyada sahip olduğum en iyi dostum. Diğer nedenim, bu yetişkin her şeyi anlayabilir. Çocuk kitaplarını bile... Ve üçüncü nedenim, bu yetişkin kişi Fransa'da yaşıyor, orada acıkıyor ve üşüyor. Teselliye büyük ihtiyaç duyuyor. Eğer bu sebepler yeterli değilse, ben de kitabı bu yetişkin insanın çocukluğuna ithaf ederim.
Her yetişkin önce çocuktu... Ama pek azı bunu hatırlıyor. İthafımı şöyle düzeltiyorum:
Leon Werth'e,
Küçük bir erkek çocuğu olduğu zamanlar için...
Gelelim karakterimize. Küçük Prens, kendi gezegeninde yalnız yaşayan ve bir çiçeği olan çocuk kahranımız. Kitap, bir pilotun kaza sonucu Sahra Çölü'ne düşmesiyle başlar. Prensimiz gezegen gezegen gezer ve gezdiği her yolculukta yeni insanlarla tanışıp kendine ders çıkartır. Her seferinde yetişkinlerin ne kadar tuhaf olduklarından bahseder ve aslında çıktığı her gezegen onun hayat kılavuzu olur. Kral; çok büyük güce sahip olan, sürekli her şeye
"Kızıloğlan"
Malcolm X -Detroitli Kızıloğlan, Dümenci, İblis,Vekil Malcolm X, Malik El Şahbaz isimleriyle anılan Malcolm- üç haftalık süre içerisine yayarak okuduğum bir otobiyografi oldu. Ön söz kısmında Alex Haley, Malcolm'un hayatını gerek röportajlarla gerek kendi gözlemleriyle duru ve saf bir şekilde okuyucuya aktarmış fakat bir insanın hayatını kendi ağzından dinlemek gibisi yoktur. Kesinlikle her iki bölümü de okuyarak kitabı mânâ arayışı içerisinde bitirmek gerekir diye düşünüyorum. Kitabın ismini değiştirecek olsam 'Direniş-Büyük Hayatlar' olurdu muhtemelen. Malcolm yahut diğer isimleriyle anılan bu karakter çok güçlü bir kişilikle hayata direnen birisidir. Bataklıktan kurtuluşa doğru giden yolda nasıl İslâm ateşiyle yanıp tutuştuğunu, doğru yolu bulduğunda kimsenin onu durduramayacağını, her daim Zenci, zenco yahut Afro-Amerikalılar'in haklarını savunur durumda olduğuna bizzat şahit olduk. Küçük yaşta sırf teninin diğer kardeşlerine göre en açık olmasından dolayı ailenin imrenilen çocuğu olmuş fakat sonraları annesinden yemediği dayak kalmamıştır. Babası da sürekli annesini dövmekte fakat Malcolm büyüdüğünde bile annesine bir kez elini sürmemiştir. Annesini deli diye götürdükleri hastane Malcolm'da travma olmuştur. Hatta daha küçükken evlerinin kundaklanması bir çocuğun şahit olmaması gereken çok acı bir tecrübedir. Sonraları Malcolm hayata diğer kardeşleriyle (öz, üvey) tutunan, gerek onların desteği gerekse sevgileriyle hayata adım atan, birey olmaya giden biridir. Genç yaşlarında tren istasyonlarında çalışır. Fakat çoğu genç gibi kumar, uyuşturucu ve daha birçok kötü alışkanlıkla başlayan hayatında kötü dostluklar da edinir. Ona doğru yolu gösteren hapisteyken ona mektup yazan Reginald olmuştur. (Domuz eti yememesi gerektiğini yazmış) sonraları Malcolm'a Elijah