Ben sanırsam geç kaldım her şeye.
Bir çiçeği koklamak istemişim de
Çoktan kış gelmiş.
Bir kedi sevmek istemişim belki de
O da çoktan evine gitmiş.
Desene, kedi bile biliyorken evin yolunu,
Sen nasıl bilmezsin evin nerede?
Bilmiyorum işte.
Sanki hayat bir tiyatro sahnesiymiş de
Herkes kendi rolünü ezbere,
Herkes zamanında sahnede.
Bense nefes nefese
Zar zor yetişmişim son perdeye,
Unutmuşum repliklerimi de.
Dikiliyorum öylece.
Bir mucize olur da,
Yok olursam diye bir an önce.