Ademoğlu! Yere ayağınla basabildigin kadar baş yakında o senin kabrin olacaktır. Ademoğlu! Senin hayatın günler demektir. Her bir gün geçince bir parçan gider. Ademoğlu! Anadan doğduğun günden beri ömrün bitip durmaktadır."
"Yatağımın karşısında bir pencere var. Odamın duvarları bomboş. Nasıl yaşadım bu evde. Bir gün duvara bir resim aşmak gelmedi mi içimden? Ben ne yaptım! Kimse de uyarmadı beni. İşte sonunda anlamsız biri oldum. İşte sonum geldi. Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım. Kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım."
Oğuz Atay'ın bir kitabından