Naci Azra Arılı
@cinali88
Denize inanmayanlarla yaşamak...Edebiyat
Adam, pencereden kafasını çıkarıp yukarı baktı. Güneş kaybolmuştu yine. Saklambaç oynayan bir çocuk gibiydi bugün, aslında her gün. Binaların tepeleri pustan görünmüyordu, ilerideki kilisenin tepesindeki haç ile onun da ilerisindeki pagoda, masalsı bir hava katıyordu yolun sonundaki parka. “Hepsi bir masalsa eğer” diye geçirdi içinden, “bir yerlerde, bu boz renkli dumanın bittiği noktada güzel bir deniz beni bekliyor olabilirdi pekâlâ!” Tekrar kafasını arabanın içine soktu. “Sen sür.” dedi. “Denizi bulana kadar sür. Taksimetreyi de aç. Ne tutarsa ödeyeceğim.” Şoför adama sertçe baktı ve ardından kontağı kapattı. “İnin arabadan beyefendi. İlla denize gitmek istiyorsanız, yürüyerek de gidebilirsiniz. Bütün yollar sizin. Otobüse binin, trene binin, uçağa binin.” Adam sesini çıkarmadı. “İşte bu!” dedi içinden. Savaşılması gereken zihniyet buydu. Denize inanmayanlarla aynı kentte yaşamak ne zordu.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
AşkEdebiyat
"İlkin" diye yazıyor Pursewarden, "kişiliğimizdeki boşluğu aşkla doldurmaya çabalarız, kısa bir süre sonra bütünlendiğimizi sanır, seviniriz. Ama bu, yanılgıdan başka bir şey değildir. Çünkü bizi dünyanın bütününe bağlayacağını sandığımız bu şaşılası yaratık, sonunda bizi ondan büsbütün koparmayı başarır. Aşk önce birleştirir, sonra ayırır. Başka nasıl büyürdük?
değişmekEdebiyat
Ne kadar oldu -iki yıl, belki de daha çok ha?- Ah sevgili dostum, zarfı yırtarken hafifçe titredim. Neden mi? Yazmak zorunda olabileceğin şeylerin beni saçlarımdan tutup çoktandır unutulmuş yerlere, sahnelere sürükleyeceğinden korktum; artık, hiç değilse tümüyle bana ait olmayan, senin tanıdığın İskenderiyeli Clea'ya ait bir kişiliğin yaşadığı eski yerlere, eski istasyonlara. Değiştim. Yepyeni bir kadın, hiç kuşkusuz yepyeni bir ressam doğuyor. Hâlâ bir salyangozun boynuzları kadar yumuşak, utangaç ama yeni.