2. Okuyuşun Ardından
Devlet destekli suikast ile yaşamını yitiren bir başka muhalif, gerçekleri yazan harika bir kalem Sabahattin Ali'nin kitabı bu kez farklı.
Kendisini daha çoo romanlarından tanırız ve elbette siyasi fikirlerinden de. Ama bu kitapta daha kırılgan ve daha insani bir tarafını tanıyorsunuz. Eşine ve kızına yazdığı mektuplarda sevgisini, özlemini, maddi sıkıntılarını ve yaşadığı baskıları açıkça görmek mümkün.
Orhan Veli'nin mektuplarındaki, kıskançlıklar ve yer yer kaprisli ruh hâlinin aksine, burada daha olgun ve derin bir sevgi hissediliyor. Behçet Necatigil'in Serin Mavi'sindeki sakin aile sıcaklığına ise daha yakın buldum. Üç mektup kitabını art arda okuyunca, her yazarın karakteri satırlara ayrı ayrı yansıyor.
Müthiş samimi gelen mektuplar. Büyük bir yazardan çok, ailesine kavuşmayı bekleyen bir insanın sesini duyuyorsunuz.
** Hafif spoiler
**
Bu kitabı ilk iki kitap kadar sevemedim. Nedense Kirill ve Sasha aşkını biraz silik hissettim. Ve bunun aksine bu kitap Kirill açısından özellikle daha romantik ve duygularını biraz daha açık gösterdiği bir kitaptı. Yine de bana tam geçmedi. Böyle deyince de hiç aşk hissetmedim anlamına gelmesin. Sadece kitapta, bir şey eksikti sanki.
Hem Sasha'ya hem Kirill'e sinir oldum bu sefer. Sasha'nın hamileliğini saklaması çoo saçmaydı. Neymiş gitmesine izin vermez diye bunu kullanırmış. Teninin altına çip taktı, izin verdin, adam git dese sanki gidecekmişsin gibi. Kimi kandırıyorsun sasha?? Sen zaten kalmaya gönüllüsün. Hem hamileliğini gizledi hem de belli olmasın diye uzak durmaya çalışıp şüpheli hareketlerle Kirill'i şüphelendirdi. Aralarına mesafe soktu.
Kirill'e en çok, zorla çip taktırmasına öfkelendim ama Sasha'da ondan isteyince hemen yapması da ayrı bir olaydı. Eşitlik ilkeme uydu bu kısım. Aynı zamanda her şeyi planlayıp, her defasında bunu yanlış anlayacağını bile bile Sasha'dan gizlemesi çok sinir bozucu ve umursamazca. Ve bu huyundan hiç ders almıyor. Hem Sasha'yı üzmek istemiyor hem de kendini yanlış anlamasını umursamıyor. Bu çelişkili haller saçmaydı.
Ve ben Maksim ve Anton okumak istiyorum. Neden neden onlarında kitabı yok nedenn? Keşke yazar onlara da bir kitap yazsa ya da kısa bir novella. O ikisinin dinamiği çok güzel. Hem kırılganlık hem kıskançlık hem de özlem barındırıyordu. Hunt the Villain kitabındaki Vaughn'un amcaları olduğunu anladığımda onları bu seride okumak ayrı bir zevkti benim için.
Genel olarak seriyi sevdim ama favorim ilk kitap olacak. Dark tema sevenlere, toksik çift ve sahiplenici karakterler okumayı sevenlere tavsiye ederim. Son olarak içinde biraz lgbt teması bulunuyor (yan karakterler).
Rina Kent
Rina Kent
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
I AM ON A TRAIN!
Benim bu seriden vazgeçmem imkansız. Bu seri gözümde ve kalbimde öyle bir yerde ki hangi kelimeleri kullanarak kendimi ifade edebilirim bilmiyorum.
The Dungeon Anarchist's Cookbook, serinin diğer güzelliklerini aratmayacak şekilde aksiyon dolu ve akıcıydı. Bende kitapların ACE versiyonu var ve eğer kapaklarını biliyorsanız zaten bariz bir şekilde olayların trende geçtiğini anlamışsınızdır.
Zindanın dördüncü katına geçen Carl ve Donut, bu sefer gruplarına yeni bir kankitoşko dahil etmek zorunda kalıyorlar; Katia. Bir önceki kitapta bir çeşit röportaj programında konuşma imkanı buldukları Hekla'nın ricası üzerine gruplarına aldıkları Katia bir şekil değiştirici. Kendi vücudunu kilden bir hamur gibi şekillendirebiliyor. Hatta kendi vücuduna katabildiği metallerle vücudunun bileşenlerini bile değiştirebiliyor.
Olaylar Carl, Donut ve Katia'nın kendilerini hareket halindeki bir trenin içinde bulmalarıyla başlıyor. Biricik AI'yımın bildirimi bile ilk sayfadan beni gülümsetti; "Choo choo, motherfucker!" diyerek sizleri karşılayan kaç tane psikopat yapay zeka tanıyorsunuz Allah aşkına?
Orijinal ikiliye dahil olan Katia'nın ve Hekla'nın kızlarına dair birçok şey öğrendiğimiz bu kitapta zindanın biraz daha derinlerine iniyoruz. Her katta bireysellik bir tık daha zorlaşıyor ve mutlaka bir birlik gerektiriyor. Ve elbette saçmalıklar üzerine saçmalıklar yaşanırken hem gülüyor hem de "Iyyy, hayır be!" diyordum.
Kitapları bu platform üzerinden okuduğunu belirten yok. Nasıl okuyan yok hâlâ anlamış değilim ama ben yine de SPOİ kısmını belirteceğim.
BU BÖLÜMDEN SONRA CİDDİ VE DEHŞET ORANDA SPOİ OLACAK. KENDİME BU KİTABI TARTIŞABİLECEĞİM DCC ARKADAŞLARI HEDEF ALIYORUM. KİTABI OKUMADIYSANIZ AMA OKUMAYI DÜŞÜNÜYORSANIZ VE SPOİ SİZİ BOZUYORSA DEVAM ETMEYİNİZ
Selam kızlar! Kamelya kitap yorumuyla geldim
Konusu: Başına gelen olaylardan dolayı tayinini isteyen Gözde, bu haberi ailesine vermek üzere yola çıktığında bir arabaya arkadan çarpar. Araç sahibiyle tartışır, oradan kısa süre sonraysa tayini çıkan şehire doktorluk olan mesleğini icra etmek için gider. Babasının mesleğinden sebep lojmanda kalma hakkı vardır ve lojmadaki evine çıkacağı zaman birisi ağır bavulunu taşımasına yardım eder. O kişiyle yüz yüze geldiğindeyse arabasına çarptığı ve gıcık olduğu adam olduğunu fark eder. Bu ikinci karşılaşmadan sonra kader ikisi için ağlarını örmeye çoktan başlamıştır.
Yorumum: İlk olarak yazarımımızın kaleminden bahsetmek istiyorumm Nazlıcan’ın çıkan ilk kitabı olmasına rağmen kalemi oldukça akıcıydıı Yerinde verdiği paragrafları süslediği betimlemelerle okuyucuyu muhteşem bir evrene adeta ışınlıyordu. Hiç kitap okuyormuş gibi hissetmedim aksine sanki onlardan biriymişim de farklı bir gözle olaylara bakıyormuş gibiydim. Ayrıca yazarın okuru sıkmayan ve akıcı anlatım tarzı sayesinde bu kitap benim için tam bir RS kurtarıcısı diyebilirim.
Arkadaşlar bir de ben kolay kolay bir kitabı iki kez okuyamam, tek seferde okurum ve bir köşeye kaldırırım. Ama Kamelya’yı ikinci sefere okurken inanın hiç sıkılmadım ve sanki ilk defa okuyormuş gibi aynı heyecanla, aynı meraklı sayfaları çevirip durdum. Bunda birazcık eksik olan B12’min de etkisi olabilir ama o kısmı çaktırmıyoruz görmezden geliyoruz
Kitabın içindeki tüm karakterlerin hikayesi aşırı derin. Birinci kitap olduğu için çok fazla yan karakter odaklı değildi fakat bu açığı ikinci kitapta bir güzel kapatacağımızı umuyorum çünkü yan karakterlerden hikayelerini o kadar merak ettiğim kişi var ki!!! Nazlıdan zar zor spoi kopartmış olsam da merakım iyice körüklendi ve artık yerimde
Merhabalar ben geldim, Kamelya’dan bahsedeceğim
Uzun soluklu bir serinin ilk kitabı Kamelya. Asker kurgusu bağımlısı kişiliğimin okurken çokça eğlendiği, romantik kişiliğimin yerlerde yuvarlanıp çığlıklar attığı bir serüven oldu kendisi. Çok eğlenerek okudum ve bana kendimi çok iyi hissettirdi.
Ayrıca sade ve anlaşılır bir yazım diliyle yazılmış olması bana sorarsanız bu kitabı tam bir RS kurtarıcısı yapıyor Kolayca akıp gidiyor. Derslerden boğulmuş olmama rağmen çok rahat okudum.
Gelelim evrenimize. Gözde karakteri dikbaşlılığı sivri dili ve deli dolu tavırlarıyla kitabın gözdesiydi bana sorarsanız. Biraz dengesiz bir karakter ve kendini çok utandırıyor ndlwsblwsnkd ama onu Gözde yapan önemli şeyler bunlar. Çok zor şeyler yaşamış. En başından bir şehit kızı zaten. Kardeşinden büyük darbeler almış. Psikolojik sıkıntılar çekmiş ve yeni bir hayata adım atmak istediği an en yakınları tarafından ters tepkilerle karşılaşıyor. Bu kadar olayın üstüne arabasıyla bodoslama giriyor birinin arabasına, kimin dersiniz? Atakan Sarper Gündoğdu yani nam-ı diğer Gündoğurmaz. Evet, ikilimiz bu şekilde tanışıyor ve bu tesadüf Hakkari’de aynı lojmanda komşu olmaya kadar uzanıyor. Gözde’den aşağı kalır bir yanı yok onun da, bunları birbirlerinden başka kimse almaz zaten ben size söyleyeyim. Mecburlar yani Kendisi biraz arsız biraz da kıskanç bir bey. Ağzı da inanılmaz iyi laf yapıyor. Onun da yaşadığı çok acı tecrübeler var ve öyle benziyor ki yaşamaya devam edecek…
Gözde’yle fena bir ikili oldular kitabın en başından beri. Aralarındaki o kimya öyle derin hissediliyor ki, okudukça onlara daha çok çekiliyorsunuz. Kavga edip itişseler bile mıknatıs misali çekiliyorlar birbirlerine
Timimiz, Kurtuluş Timi kitaptaki bir diğer başyapıt. Timden çok bir aile gibi olmuşlar ve bu gerçekten dibine
İyi Bir Yönetişime Sahip Olmak·592 syf.·Kişisel Gelişim
6/10
2026 21. kitabı
Kitabı irdelemeden önce yazarı hakkında biraz bilgi vermek daha doğru olacaktır diye düşünüyorum. Ray Dalio, orta sınıf bir ailenin çocuğu olarak büyümüş bir insan. Amerika başta olmak üzere Avrupa ve Asya’daki ekonomik durumu iyi tahlil edip, krizlerle başa çıkıp kendi kurmuş olduğu Bridgewater Associates firmasını Fortune dergisinin değerlendirmesine göre ABD’deki en önemli beşinci özel şirkete dönüştürmüş biri. Time’a göre dünyanın en etkili isimler listesinde, Forbes’e göre en zengin ilk yüzde. CIO dergisine göre ise yatırımın Steve Jobs’ı olarak anılmakta.
Tabi bu kadar başarılı bir kariyerin iş ve hayatında uyguladığı ilkeler de başarılıdır diye düşünerekten kitabı okudum. “Çok para haramsız, çok laf yalansız” olmaz sözünü aklımın sürekli bir köşesinde tutarak okuduğum için ciddi eleştirilerim de mevcut ancak bu eleştiriler kitaba yönelik değil. Yazarın ve çevresindeki isimlerin araştırılarak okunmasını tavsiye ederim bu noktada. Açıkçası birkaç isim gördükten sonra bu kariyerin normal bir yükseliş olmadığı yönünde kanaat geliştirdim. Tabi bu durum için yorumu size bırakıyorum. Diğer kişisel gelişim kitaplarında yapmış olduğum bizim ülkemizde 100% uygulanamaz yorumunu bu kitap için de yapıyorum fakat bu demek değildir ki kitap fuzuli bilgiler ile dolu. Amacınız benim gibi bir cümle olsa dahi öğrenmek ise kitabı tavsiye ederim. Özellikle aşağıdaki gruplardan birinde yer alıyorsanız, kitaptan edindiğiniz bilgileri pratik edebilirsiniz:
1. Şirket yönetenler, ekip liderleri, proje/program/portföy yöneticileri
2. Finans, ekonomi alanında çalışanlar
3. Girişimciler
4. İnsan kaynakları
Kitabı genel hatları ile yorumlayacak olursam, yazar kendince farklı açılardan değerlendirdiği konular benim için tekrar niteliğindeydi. Bu tekrara düşme sıklığı