Çisemnur Özen
@cisemozen
çiçekler sevildikçe büyür
Türkiye Selçuklu Devletinin tam bağımsız bir devlet olabilmesi, ancak Büyük Selçuklu Devletinin yıkılmasından sonra mümkün olabilmiştir (1157). Çünkü, Türkiye Selçuklu Devleti hükümdarları, bu tarihe kadar ne Büyük Selçuklu Devleti hükümdarlarının kullandıkları unvanları alıp kullanabilmişler ve ne de beynelmilel tedavül kıymetine sahip altın para bastırabilmişlerdir. Fakat, Süleyman-şâh’tan sonra Türkiye Selçuklu hükümdarlarının Büyük Selçuklu Devleti sultanlarına da fiilî olarak bağlılıkları söz konusu olmamıştır. Aksine, hepsi tam bağımsız birer sultan gibi hareket etmişlerdir. Süleyman-şâh’ın Sultan Melikşâh ile olan tâbilik ilişkisi ise, sadece büyük sultana itaat göstermekten ibaretti.
Sayfa 81
HırsızlıkTarih
Göçebe kanun koyucular için hırsızlık bilhassa ağır bir suçtu. Çünkü göçebenin en değerli malı sayılan hayvanlar, mecburi olarak bozkırda başıboş otlamaktaydılar; hatta yurtlar bile çok kere, içinde oturanlar tarafından terk edildiğinde, açık kalmaktaydılar. Bu kaçınılmaz zaruretler, bunu kötüye kullananlar için bir itimat meselesi sayıldığından bilhassa cezayı müstelzim sayılmaktaydı. Bundan ötürü hırsızlık ağır cezalarla teyit edilmiş, hırsızların izlerinin kovuşturulması etraflıca hükme bağlanmış, kanun koyucu beraberlik hissine hitap etmiş ve herkesi şüpheli şahısları bildirmeye mecbur tutmuş ve vazifesine aykırı hareket eden memurları da ciddi cezalarla tehdit etmiştir.
Fütüvvet ve Esnaf
Fütüvvet, ahîlik “âdabı”, yani belli ahlak ve davranış kuralları, yüzyıllar boyunca Anadolu Türk halkının millî karakterini belirlemiştir. Bugün sosyal antropologların Türk köy ve kasabalarında sıradan Türk insanının davranışları üzerinde tespit ettikleri özellikler, olağanüstü bir konukseverlik, güç durumda olanların yardımına koşma, özveri ve dayanışma, emece denilen tarlada hep birlikte ortak çalışma, büyüğe saygı, hırsızlıktan, cinsel tacizden ve başkası aleyhinde kötü söz söylemekten dikkatle kaçınma (eline, beline, diline hâkim olma), yiğitlik ve civanmertlik hepsi fütüvvetnâmelerde telkin edilen ideal insan sıfatlarıdır.
Sayfa 40
Osmanlı tarihinde savaş meydanında tahta çıkan ve yine başka bir savaş neticesinde tahtından olan ilk ve tek padişah Yıldırım Bâyezid’dir.
Sayfa 73
Osmanlı İmparatorluğu’nun anavatanı neresidir?
Paul Wittek, Rumeli’nin Osmanlılar için “varlık sebebi” olduğunu, Balkan Harbi sonunda Osmanlılar’ın varlık sebeplerini yitirdiklerini söyler. İlber Ortaylı da, Osmanlı İmparatorluğu’nun fiilen 1912’de sona erdiğini belirtir. Yukarıda bahsettiğimiz gibi Rumeli olmasa Osmanlı İmparatorluğu da olmazdı. Bu yüzden Osmanlı İmparatorluğu’nun anavatanı Rumeli’dir.
Sayfa 61