ask mi? hosumuza giden bir bedenin icine hayalimizdeki insani yerlestirir, adina da ask deriz bu sacmaligin. sonra gel zaman git zaman, o bedene alistikca, icindeki gercek ruhu gormeye baslariz. ask denilen seyin masal, asik oldugumuz kisinin de sanal oldugunu anlariz boylece. o kutsal duygu yerini kin ve ofkeye birakir. cunku hayalimizdeki insan degildir karsimizdaki. hicbir zaman da olmamistir. oyle olmadigi icin aci cekeriz. nefret ederiz ondan. bir zamanlar icimizi oksayan bir sozunden, sacinin buklesinden, gozundeki hareden nefret eder hale geliriz. baslangicta yadirgadigimiz, sonra agaclara kazidigimiz, sonundaysa tiksinerek andigimiz alelade bir isimdir o. askin toplami budur iste. aci ve yalan. onu bizim dusundugumuzden farkli yarattigi icin tanridan da nefret ederiz. her seyden nefret ederiz. herkesten...
Oyunlarından önce Civan Canova’dan bahsetmek isterim. Konservatuvarda tiyatroya dair her türlü edebi metinlere ulaşamadığımız dönemin zorluklarında bütün oyuncu adaylarına kendi oyunlarını paketleyip her birimize ayrı ayrı göndermişti. Onun için bende her zaman önemi büyüktür. Özlem ve saygıyla…Ful yaprakları internet ve dört duvar arasında geçen hayatların sıkışmışlığının yanında kendi içimizdeki çatışmanın, çıkamamamızlığının sorgusunu yaparken, Yıl dönümünde durum komedinin güzel örneğini görüyoruz. Düğün şarkısı merkezde kadın olmasına rağmen geçmişin yakasına yapıştığı ve bir türlü bırakmadığını, içinde kalan duyguların, yaşanmamışlığın… Neon oyunu Oğuz Atay ödülü aldığını söylemem yetiyor galiba şimdiden iyi okumalar…
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
İlgili kitabın sadece Ful Yaprakları bölümü hakkında yorum yapacağım. Porno yıldızı olmak isteyen gençliğinin baharından bile önceki yaşlarda olan bir kadının, gizemli bir öyküye sahip kendini fahişelerle tatmin eden (cinsellik amacı olmayan) bir erkeğin konuşmalarıyla ana metni sağlanmış, "ıssız adam", "kaybolmuş ruhlar" tarzındaki alt metinlerle de desteklenmiş. Yıllarca ilişkilerde duyduğumuz basit diyaloglardan öteye geçememiş bir metin oldu benim için. Belki oyunu daha etkileyici olabilir, onu da izlemeyi istiyorum.
Yıllar önce Ful Yaprakları oyununu izlerken hipnotize olmuştum, oyuna olan hayranlığımdan kitabı aldım ama bayağı değiştirilmiş sanırım içerik. Benim için fazla duygusal. Şahsen ben böyle dramalara gelebilecek 1 insan değilim. Genel olarak ilginç ve başarılı diyebilirim ama bana fazla...
#spoilers#
Eğer aşık olmaktan korkan bir insansanız, kesinlikle bu kitabı tavsiye etmem.
Bu kitabı aslında kadın cinayetlerinin yeniden gündeme geldiği şu günlerde okumam da ayrı bir tesadüf oldu. Gerçi bu Türkiye'de sürekli gündemde olan bir sorun, ama tam olarak 2-3 gün önce gündemde olması ve reddedilen bir erkek tarafından işlenmiş bir cinayetin hemen üzerine bu kitap gerçekten uygun oldu. (Ve belki de bir kat daha korkutucu, özellikle bir kadın için.)
Öncelikle kitabın kapağı ile ilgili çok sık gördüğüm bir yanlış bilgiyi düzeltmek istiyorum. Belçikalı ressam René Magritte tarafından yapılmış Aşıklar isimli tablo. Ressamın 1912 yılında annesi Sambre Nehri'ne atlayarak intihar etti. Magritte, annesinin sudan çıkartılışına şahit oldu. Annesinin cesedinin suyun üzerinde yüzüşünün, elbisesinin kafasını örtmesinin, ressamın 1927-1928 yıllarında çizdiği Les Amants (Aşıklar) serisine ilham kaynağı olduğu söylendi. (Bu seride toplam 4 eser var.) Fakat Magritte bu açıklamadan hiç hoşlanmadı. Çizimleri ile annesinin ölümü arasında herhangi bir bağ olmadığını söyledi. “Benim resmim hiçbir şeyi gizlemeyen görünür görüntülerdir” diye yazdı, “gizemi çağrıştırıyorlar ve gerçekten biri resimlerimden birini gördüğünde, kişi kendisine bu basit soruyu soruyor,“ Bu ne anlama geliyor? ”
Hiçbir şey ifade etmiyor, çünkü gizem de hiçbir şey ifade etmiyor, bilinemez. ”
Kendisi sürrealist bir ressam ve bu tablosu da bunu yansıtmakta. Gizem, maskelerin altında gizlenme, bilinemezlik. Görünenin altında aramamız gereken, gizlenmiş olan gerçeklik. Hikaye ile fazlasıyla uyumlu bir şekilde bu örtü, aşkın insan gözüne örttüğü perde de olabilir. Aynı şekilde bu beyaz örtülü aşk, bir kavuşamamışlık, bir imkansızlığı da simgeliyor. Yani diyebilirim ki, bu kitap için daha güzel bir kapak seçilemezdi.
“Oğuz Atay, hayattan çekildiği halde hayat yolculuğunu ve varlığını sürdüren özel kişilerden biri olma sıfatıyla, anlatılmayanları anlatarak, düşünülmeyenleri düşündürerek hep ışık tutmuştur bana, bize, hepimize.”
Demiştir; Oğuz Atay Tiyatro Oyunu ödülüne layık görülen Civan Canova. Ve eklemiştir,
“Değerlerimizin giderek azaldığı, varolanlarınsa görmezden gelindiği bir tarih sürecinde, bizleri kendimizle tanıştıran, perdelerimizi bir hayli aralayan bu hayat mühendisine ve edebiyat devine, beni ismiyle onurlandırdığı için şükranlarımı sunuyorum.”
.
.
Civan Canova’yı hepimiz “Çiçek Taksi” dizisinden tanıyoruzdur. Tabi oynadığı pek çok dizi var, ama gönüllere “Çiçek Taksi” deki rolüyle girmiştir bence. Hayata tutunmaya çalışan taksicilerimizin anlatıldığı komik ama ders verici, öğretici niteliği olan bir diziydi(yanlış hatırlamıyorsam ). Eski dizilerin çoğu öyleydi tabi bence. Toplumsal konuları işlerdi birçoğu. “Hatırla Sevgili” gibi..
.
.
Toplumda, yalnızlaştırılmış kesimden bir oyunla başlamıştır bu kitaba da. Kaybolan ve kendini bulmaya çalıştıkça, hayatın sırlarına gömülen insanların anlatıldığı bir oyundur “Ful Yaprakları”. Bir yandan kardeşine bakan, bir yandan da yaşamını idame ettirmeye çalışan; bunun için de fahişelik yapan, ve bunu sırf kız kardeşi duyunca üzülmesin diye ondan saklayan bir ablayla; annesinin kendisini doğurduktan sonra öldüğü ve hayatına yürüme engelli olarak devam eden bir kardeşin anlatıldığı bir dramatik oyundur..
“Yıldönümü”, “Düğün Şarkısı”, ve “Neon” da, değişik kurgularıyla gerçekten de “ödülü hak etmiş” dedirten cinsten oyunlardır.
Bir yazar/oyuncunun tam da sahip olması gerektiği bir bakış açısına sahip bir sanatçı Civan Canova. “İşaret parmağın ufku göstermeli. Ve de herkes o ufka kendi penceresinden bakmalı.” Sözüyle de bunu açık