"Bir zamanlar benim sevgilimdin/Yanımdayken bile hasretimdin/Şimdi başka bir aşk buldun/Mutluluk senin olsun/Dertler benim, çile benim/Hayat senin,senin olsun."
Geçmiş ve geleceği birbirinden ayıran tek çizgi, içinde bulunduğumuz andı ve biz,çizginin kendisinden çok,onu birbirinden ayırdıklarıyla ilgileniyorduk.Belki de hep o çizginin üzerinde durduğumuz için,o bizden bir parça gibi oluyordu.Oysa geçmiş,uğurladığımız bir misafir,gelecek ise henüz tanımadığımız bir yabancıya benziyordu.İkisi de bizden değildi. Bizden olmayanlar ise bizim dikkatimizi her zaman daha fazla çekmişlerdi.